Gebruiksgids voor de maïskolfpijp (Corncob Primer)

De gebruiksgids voor de maïskolfpijp zet de stappen op een rij die een roker die net een nieuwe kolfpijp in handen heeft, kan volgen, van de eerste vulling tot het dagelijkse onderhoud. Het materiaal zelf en de geschiedenis ervan worden behandeld in het artikel maïskolfpijp; hier gaat het om de punten waarop de kolf zich anders gedraagt dan bruyèrewortel (briar) pijpen, en om de gewoonten die deze verschillen de gebruiker opleveren.

Controle vóór de eerste vulling

De kop van de kolfpijp is de gedroogde kolf zelf; de steel is een apart onderdeel dat er achteraf op wordt bevestigd. Omdat de productie machinaal gebeurt, mag men de fijne afwerking die men van briar verwacht, niet van de kolf verwachten. Toch is het voordat de pijp voor het eerst wordt gevuld, verstandig op twee punten te letten: of het rookkanaal open is, en of het uiteinde van de steel dat in de kop reikt, glad gebleven is. Bij een deel van de Missouri Meerschaum-modellen wordt op de bodem van de kop een navel van hard hout geplaatst; deze navel wordt beschouwd als een extra bescherming tegen doorbranden van de bodem. Bij versies zonder navel neemt grotendeels het uiteinde van de steel dat in de kop reikt, deze taak over, waardoor het verwijderen van dat onderdeel de bodem kwetsbaar maakt.

Bij modellen met een oppervlaktebehandeling wordt de buitenkant van de kolf bepleisterd met een gipsachtige laag, waarover vervolgens vernis komt; bij donker ogende versies wordt aan de coating ook verf toegevoegd. Bij de versies die "Natural" worden genoemd, ontbreekt deze laag volledig, en daarom worden op deze pijpen geen polijst- of spraymiddelen toegepast. Voor de mondstukken wordt doorgaans acryl gebruikt; sommige modellen accepteren ook een filter van 6 mm.

Inlopen en eerste vullingen

De lange inloopperiode (break-in) die bij briarpijpen wordt toegepast, is bij de kolf niet nodig; de pijp kan de dag dat men hem in handen krijgt, worden gevuld en gerookt. Toch is het bij de eerste vullingen te verwachten dat het houten uiteinde van de steel dat in de kop reikt, verkoolt, en de smaak kan zich in deze fase nog niet volledig zetten. De as die het verkoolde deel achterlaat, vult de holtes rond de bodem; in de gemeenschap wordt aangenomen dat deze opeenhoping mettertijd verandert in een dun isolerend bed rond de bodem.

Wat de koolstoflaag (cake) betreft, zijn kolfrokers verdeeld. Volgens de ene groep is het onderscheidende kenmerk van de kolf juist dat de kopwand tijdens het roken het residu opneemt en dit na verloop van tijd weer afgeeft; een laag die de wand bedekt, onderbreekt deze uitwisseling en verhoogt, doordat zij het spoor van de ene harmans naar de volgende meedraagt, de kans op geestaroma (ghosting). De andere groep rokers stelt dan weer dat een dun gehouden en regelmatig geruimde laag de kop tegen doorbranden beschermt en het roken ook zachter maakt. Beide benaderingen hebben al jarenlang hun voorstanders onder kolfrokers; de voorkeur blijft grotendeels persoonlijk.

Reiniging, vocht en levensduur

De onderhoudsinstructie van de fabrikant vraagt om na elke rookbeurt de kop met een droge doek af te vegen, een eventueel filter te verwijderen en een pijpreiniger door de steel te halen. De bij briar gangbare behandelingen met alcohol en zout worden bij de kolf afgeraden; omdat het materiaal vloeistof snel opneemt, kan de structuur verzwakken. De algemene reinigingsstappen worden nader uitgewerkt in het artikel pijpreiniging. Het mondstuk mag pas worden losgemaakt als de pijp volledig is afgekoeld, en men moet het daarbij vastpakken bij de steel, niet bij de kop. Omdat het uitkloppen van de as op een hard oppervlak tot scheuren in de kop kan leiden, verdient het de voorkeur zachtjes in de handpalm of tegen een apparaat met kurken kop te tikken. De fabrikant meldt dat ook het papieren etiket onder aan de kop bijdraagt aan de structuur, en raadt aan dit etiket niet te verwijderen.

De eigenschap om vocht op te nemen en na verloop van tijd weer af te geven, vraagt in vochtig weer om extra aandacht. De pijp neemt niet alleen het vocht van de tabak op, maar ook de vochtigheid van de omgeving waarin hij zich bevindt; daarom wacht men, voordat men hem opnieuw vult, niet alleen tot hij is afgekoeld, maar ook tot hij helemaal droog is. Van een regelmatig gereinigde en tussen de rookbeurten voldoende laten rusten kolfpijp wordt gemeld dat hij jarenlang kan worden gebruikt.