Professor Stanwell Briar

Professor Stanwell Briar is een pseudoniem dat bekend is onder pijpenliefhebbers. De verhalen en romans die onder deze naam zijn gepubliceerd, brengen humoristische fictie en pijpencultuur op dezelfde pagina samen; in de meeste verhalen roken de hoofdpersonages pijp of sigaar. Over de werkelijke identiteit van de auteur staat in de gegevens alleen de naam "Neil" vermeld; in de colofons en op de boekomslagen wordt het pseudoniem gebruikt. De naam zelf roept twee vertrouwde woorden uit de pijpenwereld op: de Deense fabrikant Stanwell en het bruyèrehout (briar), het belangrijkste materiaal voor pijpenkoppen. Een verklaring van de auteur voor deze associatie is niet bekend.

Van Krant tot Boek

De eerste reguliere publicatie van de auteur is de Agricultural and Mechanical Gazette, een tweemaandelijkse krant in tabloidformaat. Volgens de overlevering verscheen het eerste nummer in november 1988 en eindigde de uitgave in 1997 met het eerste nummer van de negende jaargang; de krant werd niet via een commerciële uitgeverij, maar met de eigen middelen van de auteur gedrukt. De in de krant als feuilleton gepubliceerde reeks Dirigible Pirates werd jaren later herzien en omgevormd tot een zelfstandig boek onder de titel The Dirigible Pirates. Deze kleinschalige vorm van uitgeven, die rechtstreeks bij de lezer terechtkomt, is niet ongewoon in de pijpen- en tabaksliteratuur; voor vergelijkbare voorbeelden kan worden verwezen naar het item veranderingen in het uitgeven van pijpen- en tabaksboeken.

De Black Hart-verhalen

De latere boeken van de auteur zijn verzameld rond een fictieve plaats genaamd Black Hart. Tales from the Black Hart en The Revenge of Dr. Minneapolis St. Paul zijn de bekende schakels in deze reeks; volgens de overlevering zijn er ook andere delen in dit universum verschenen. Een latere tak van de reeks opent, onder de titel Temperance's Temporal Detective Agency, naar een verhaal over een tijddetective; het vervolg hierop, Finding Time, is hoofdstuk voor hoofdstuk gepubliceerd op Pipedia.

In de verhalen vermengt een fictieve technologie die aan het stoommachinetijdperk doet denken zich met elementen van sciencefiction; tijdreizen, verzonnen universiteiten en op zichzelf staande, nieuwsgierige hoofdpersonages zijn terugkerende elementen. De pijp is in deze teksten niet alleen maar een decorstuk; hij functioneert ook als tempo-instrument dat de momenten markeert waarop het personage aarzelt, nadenkt of het gesprek vertraagt.

Plaats binnen de Pijpengemeenschap

Terwijl de meesten die over pijp en tabak schrijven technische of historische teksten produceren, kiest deze signatuur ervoor om in fictie te blijven. Er bestaat een traditie waarin de gemeenschap haar eigen schrijvers voortbrengt; namen als Regis McCafferty hebben via tijdschriften en boeken het collectieve geheugen van de gemeenschap gevormd. Onder de bekendere voorbeelden van de lijn van pijprokende literatoren geldt J. B. Priestley. De signatuur Professor Stanwell Briar bevindt zich aan het kleinschalige, op humor leunende uiteinde van deze traditie. Omdat de informatie over de persoon achter het pseudoniem beperkt is, wordt de plaats van de auteur binnen de gemeenschap grotendeels gevolgd via zijn teksten en zijn krant; buiten de boekcolofons om is er in onafhankelijke bronnen geen uitgebreide registratie over hem te vinden.