Adam Davidson

Adam Davidson is een handgemaakte pijpenmaker die werkzaam is in de Verenigde Staten en slechts enkele tientallen stuks per jaar produceert. Zijn naam wordt geassocieerd met rondgevormde ontwerpen die het klassieke vormenrepertoire opnieuw interpreteren en met nauwgezet inwendig vakmanschap. De pijpen die hij maakt, worden stuk voor stuk met de hand gevormd; het is eerder een handtekening dan een merknaam.

Van ontwerp naar werkbank

Davidson groeide op in het stadje Monticello in Indiana; zijn interesse in pijpen gaat terug op zijn kinderjaren, oude zwart-witfilms en de etalages van antiekwinkels. Hij studeerde industrieel ontwerp aan Purdue University. Deze opleiding geldt als de belangrijkste factor die bepaalde hoe hij in zijn latere werk het evenwicht tussen vorm en functie tot stand bracht. De pijpenbeurs van Chicago die hij na zijn afstuderen bijwoonde, vormde het keerpunt waarop hij de pijp als ontwerpobject ging zien.

Zijn eerste briar-pijp maakte hij naar verluidt in 2005: een gebogen Dublin met drie knopen, afgewerkt met een bamboesteel en een met de hand gesneden mondstuk. In diezelfde periode kruiste zijn pad dat van Todd Johnson, die op dat moment hulp zocht voor de Medici-lijn. Daarop verhuisde hij naar de stad Myrtle Beach in South Carolina; terwijl hij bij Johnson het pijpenmaken leerde, hield hij zich tegelijk bezig met de beoordeling en reparatie van estate (tweedehands) pijpen. Volgens de overlevering nam hij binnen enkele jaren de verantwoordelijkheid voor dit werk over en werd hij ook apart bekend om zijn opknapwerk aan estate-pijpen.

Materiaal en vervaardiging

De schaal van de werkplaats is vanaf het begin klein gehouden. In de bronnen worden voor de jaarlijkse productie cijfers gegeven die uiteenlopen van enkele tientallen tot vijfenzeventig stuks; het aantal verschilt per jaar. De briarblokken worden volgens de bronnen betrokken van de Italiaanse leverancier Mimmo Romeo. Als materiaal voor de steel wordt de voorkeur gegeven aan Duits ebonit (vulkaniet); de onderdelen worden met de hand gesneden uit staafmateriaal en de pijpaansluiting wordt op de draaibank bewerkt. Oude voorraad bakeliet wordt slechts af en toe gebruikt. Het comfort van het profiel bij de beet geldt als het meest besproken technische detail van de meester.

Tot de accentmaterialen behoren bamboe, hoorn, zilver, palmhout en donkere tropische houtsoorten. Het oppervlak wordt ofwel glad gepolijst gelaten, ofwel gezandstraald; bij het zandstralen wordt ruim materiaal van het hout weggenomen, een aanpak die verwant is aan die van Europese ateliers. Bamboe wordt genoemd als het favoriete materiaal van de meester en komt in sommige stukken ook gezandstraald voor.

Vormen en invloed

Davidsons repertoire strekt zich uit van vroege Engelse klassiekers tot retro Deense freehand-vormen, maar zijn eigenlijke bekendheid ontleent hij aan de vormen die hij zelf heeft benoemd. De Fig, ontwikkeld vanuit de Cutty, is uitgegroeid tot een vorm die door veel Amerikaanse ateliers wordt geïnterpreteerd; het is bekend dat de werkplaats BriarWorks dit ontwerp heeft aangepast tot een in serie geproduceerd model. De platte en bewust asymmetrische Amoeba, de Almond, de Figu en de Lorraine, die een eerbetoon vormt aan oude Frans-Engelse vormen, zijn andere kenmerkende namen. De uitvoeringen van de Cavalier met afneembare voet zijn geïnspireerd op de Duitse jachtpijp-traditie.

De meester is van meet af aan met andere werkplaatsen blijven samenwerken; volgens de overlevering waren er perioden waarin hij in Californië bij Jeff Gracik en in Japan bij Hiroyuki Tokutomi en Kei-ichi Gotoh werkte. Hij exposeert regelmatig op de beurzen van Chicago en Richmond. Ook de titel Master of Pipes van de Chicagoland Pipe Collectors Club heeft hij volgens de overlevering in 2019 ontvangen.