Ahmet Buyukcopur (White Pipe)

Ahmet Buyukcopur is de naam van een kleinschalig meerschuim-pijpenatelier dat in Eskişehir werkt, en van de signatuur die de pijpen uit dit atelier dragen. Omdat de producten onder de titel "White Pipe" worden aangekondigd vanaf een introductiewebsite die in 2000 werd geopend, wordt het merk in buitenlandse bronnen meestal onder beide namen genoemd. De schrijfwijze van de naam verschilt van bron tot bron: op het productetiket staat "Büyükcopur", terwijl in internationale registers de Turkse letters worden weggelaten en de vorm "Buyukcopur" wordt gebruikt. Omdat de volledige Turkse schrijfwijze van de achternaam niet uit de beschikbare documenten kan worden afgeleid, worden hier alleen de in de bronnen voorkomende vormen gebruikt.

Atelier en Bezetting

Volgens de registers werken in het atelier twee meesters en een assistent, en bestaat er een vaste taakverdeling tussen de meesters: de een neemt de gladde (smooth) pijpen voor zijn rekening, de ander de gegraveerde stukken. Het atelier beschrijft zijn eigen productie ook in eigen presentaties via deze tweedeling; voor de gegraveerde groep wordt de naam "artwork" gebruikt, en deze groep bestaat overwegend uit figuratieve koppengraveringen. Op een deel van de modelpagina's wordt de naam van meester-graveur Adnan Biçer genoemd; de rest van de bezetting wordt niet met naam vermeld. De productie verloopt niet volgens voorraadlogica maar op bestelling, en elk stuk wordt afzonderlijk gedraaid. Deze werkwijze is gebruikelijk voor ateliers die op artisanale schaal werken. Pijpen uit het atelier komen met een productetiket met de tekst "Hand Made – Büyükcopur – In Turkey"; dit is het belangrijkste kenmerk waarop de gemeenschap zich baseert bij het onderscheiden van het merk.

Materiaal en Foutherstel

Het atelier stelt dat het uitsluitend met blokmeerschuim werkt en geen materiaal gebruikt dat wordt verkregen door meerschuimgruis met bindmiddel te persen. Natuurlijke vlekken, spikkels en zandkorrels die tijdens het draaien of na het polijsten van het blok zichtbaar worden, gelden volgens de eigen beschrijving van het atelier als een teken van de echtheid van de steen. Voor het verwijderen ervan worden twee verschillende wegen gevolgd: bij een gegraveerde pijp wordt het gebrek verwijderd tijdens de toch al diepe snede; bij een gladde pijp wordt de romp opnieuw bewerkt. Deze tweede bewerking kan ertoe leiden dat een klassiek gevormd stuk verandert in een traliepatroon (lattice). Zo verdwijnt de vlek en krijgt de pijp een nieuwe vorm. Het atelier illustreert deze toepassing aan de hand van de modellen 540, 550 en 900, en voegt toe dat niet elk klassiek model op deze manier wordt herbewerkt; de beslissing hangt af van de structuur van de steen.

Modelreeksen

Naast klassieke vormen bevat de catalogus enkele speciale oplossingen. In de reeks genaamd "Reverse" wordt een tweede kamer geopend in de steel; hierdoor blijft de romp kort en gedrongen, en wordt het mondstuk van zwart acryl gemaakt. Een andere speciale reeks heeft een 9 mm filter; hier is de filterhouder niet zoals gebruikelijk in de steel geopend, maar in het mondstuk zelf, en de twee delen worden verbonden met een steek-verbinding (push and pull). Er worden ook kalebas-modellen met houten romp gemaakt, exemplaren waarbij op de plaats waar romp en mondstuk samenkomen een zilveren ring is aangebracht, en maatwerkgraveringen zoals portretten en clubwapens.

Stand van de Bronnen

De kennisbasis over het merk is dun. Het artikel op Pipedia bestaat uit slechts enkele zinnen en is sinds 2015 niet bijgewerkt; een deel van de details komt uit de merkbiografie van een Duitse pijpwebsite. De enige onafhankelijk verifieerbare datum is dat het domein van de introductiewebsite op 30 augustus 2000 werd geregistreerd; de copyrightregel op de site geeft ook de periode 2000-2019 aan. De modelpagina's zijn nog steeds toegankelijk, maar sommige delen van de site zijn gevuld met stapels irrelevante links; dit wijst erop dat het domein al jaren niet is onderhouden. Er is geen betrouwbaar register gevonden over het oprichtingsjaar van het atelier en of de productie vandaag nog doorgaat. Het merk wordt niettemin beschouwd als een van de voorbeelden die vanuit de kleinschalige atelierlaag van het meerschuim-graveren van Eskişehir naar buiten toe zichtbaar zijn geworden; dat de naam in buitenlandse bronnen begon te verschijnen, valt samen met deze introductiewebsite uit het begin van de jaren 2000.