Ailarov

Ailarov is de naam van het atelier dat de Russische pijpenmaker Sergey Ailarov in zijn eentje runt in Moskou. Het pijpenmaken in Rusland is, vergeleken met gevestigde centra als Frankrijk of Denemarken, een bezigheid die nog geen halve eeuw oud is; Ailarov wordt gerekend tot de weinige namen van dit jonge ambacht die buiten het land het meest worden genoemd.

Voorafgaand en de Overstap naar de Werkbank

Ailarov werd in 1973 geboren in Vladikavkaz, in de Kaukasus. Zijn eerste beroepsopleiding lag op muzikaal gebied: hij studeerde jazzgitaar en compositie. Op vijfentwintigjarige leeftijd vestigde hij zich in Moskou en hield zich een tijdlang bezig met fotografie; ook zijn pijpenmaken begon in deze stad.

Volgens de overlevering was het begin van het vak een pijp die hem op zijn dertigste verjaardag werd geschonken. Ailarov richtte zich eerst op het verzamelen van pijpen, probeerde vervolgens zijn collectie uit te breiden met eigen werk en sneed zijn eerste pijp met de hand uit een blok briar. Overgeleverd is dat hij via bemiddeling van een Moskouse tabakshandelaar kennismaakte met Michail Revyagin, een van de gevestigde meesters van de Russische pijpenwereld, dat hij het basisvakmanschap een tijdlang in diens atelier leerde en dat hij, na de nodige machines te hebben aangeschaft, na deze periode zijn eigen werkplaats oprichtte.

Productie en Vormtaal

Het werk van Ailarov komt niet uit een seriematige mal voort, maar uit een productie waarbij per blok wordt beslist; om die reden is het aantal pijpen dat per jaar wordt gemaakt beperkt. In bronnen die het vakmanschap van de meester belichten, worden evenwichtige verhoudingen, de kwaliteit van de ader en de inwendige maten die de rookervaring bepalen, als belangrijkste criteria genoemd. Bij de oppervlakteafwerking komen zowel glanzend gepolijste exemplaren als gezandstraalde (sandblast) oppervlakken voor; er zijn ook exemplaren bekend waarbij natuurlijke materialen zoals hoorn voor het mondstuk worden gebruikt.

De productie is niet aan één familie van vormen gebonden: naast billiard- of brandy-achtige vormen die dicht bij de klassieke mal blijven, zijn er ook freehand-interpretaties die zich zo ver verzelfstandigen als het blok toelaat. Bekend is dat Ailarov de discussie "klassiek of vrij" onvruchtbaar vindt en beweert dat elke met de hand gemaakte pijp de eigen vormopvatting van de meester draagt.

Positie

Ailarov wordt beschouwd als een van de Russische vertegenwoordigers van de generatie onafhankelijke meesterateliers die zich de afgelopen twintig jaar wereldwijd heeft verspreid. Omdat zijn pijpen via gespecialiseerde kanalen in Europa en Noord-Amerika in omloop komen, is hij ook bekend bij verzamelaars buiten zijn land.