Barclay Rex

Barclay Rex is een tabakszaak die in 1910 door Vincent Nastri werd geopend in het zuiden van Manhattan en die tot op heden in dezelfde familie is gebleven. De oprichter was een uit Italie geemigreerde pijpenmaker; volgens de gegevens was zijn geboortestreek Salerno. In de eerste jaren van de winkel bestond een deel van de koopwaar op de schappen uit pijpen die uit Nastri's eigen handen kwamen. De naam ontstond uit de combinatie van twee bronnen: Barclay Street, waar de eerste winkel zich bevond, en Rex, de Deense dog van Nastri.

Het verhaal van de naam en de eerste jaren

Hoe het tweede woord in de winkelnaam blijvend werd, berust op een verhaal dat binnen de familiekring wordt verteld: naar verluidt gebruikte Nastri zijn hond in plaats van een krantenadvertentie, door Rex een deken met de naam van de winkel op zijn rug te leggen en het dier door de buurt te laten lopen. Voor dit detail bestaat geen gedocumenteerde onderbouwing; wat vaststaat, is dat de naam van de hond in de naam van het bedrijf is vastgelegd.

Het bedrijf bouwde zijn eerste periode op rond pijpen en pijptabak, en breidde het assortiment in latere jaren uit richting sigaren. Ook het adres bleef niet vast. Onder de bekende adressen van de winkel, die enkele keren van locatie veranderde in de financiele wijk van Manhattan, bevinden zich Broad Street, 42nd Street in de buurt van Grand Central en Lexington Avenue; de openings- en sluitingsdata van deze vestigingen komen in de bronnen niet overeen. Het bedrijf concentreerde zich in latere jaren in de ene winkel aan Pearl Street. Het bestuur ging volgens nieuwsbronnen in 2019 over naar Vanessa Nastri, een afstammelinge van de oprichter; welke generatie van de familie precies aan het roer staat, verschilt van bron tot bron.

Pijpen met het Barclay-Rex-stempel

De winkel verkocht niet alleen pijpen van andere fabrikanten, maar voerde ook een eigen lijn onder haar eigen naam. Deze pijpen bestreken een breed spectrum: van eenvoudig afgewerkte exemplaren voor dagelijks gebruik tot zorgvuldig bewerkte stukken die door verzamelaars worden gezocht. Naar verluidt werd voor de koppen in ieder geval tot in de jaren 1960 Algerijnse briar gebruikt; Algerijnse briar was tot die jaren een van de belangrijkste grondstofbronnen van de sector.

Een deel van de huismerkpijpen werd extern laten maken. Een bekend voorbeeld zijn de speciaal gelabelde pijpen die de Engelse fabrikant Sasieni een tijdlang voor Barclay-Rex produceerde; deze dragen de eigen vormen en vormnummers van Sasieni. Dit soort regelingen was een gangbare weg voor winkels die geen eigen atelier hadden of wier productie hun capaciteit oversteeg.

Het HGP-stempeldebat

Het meest besproken detail in verzamelaarskringen is het stempel "HGP" dat op sommige Barclay-Rex-pijpen te zien is. Volgens het verhaal dat binnen de familie wordt overgeleverd, behoren deze letters aan een meester die een tijdlang voor de winkel werkte en die op de mondstukken een klein lichtgekleurd stipje aanbracht; dit detail met het stipje trekt de aandacht omdat het rechtstreeks aan de Dunhill-traditie doet denken.

Daartegenover staat dat dezelfde letters ook voorkomen in winkeladvertenties die teruggaan tot 1920, waar ze eerder als een commercieel teken dan als een persoonsnaam overkomen. Er is vandaag geen document dat een definitieve keuze tussen de twee verklaringen mogelijk maakt. Aangenomen wordt dat de gestempelde pijpen in een enkele serie zijn geproduceerd en nadien niet zijn herhaald; daarom wordt het HGP-stempel beschouwd als de belangrijkste aanwijzing voor verzamelaars die de vroege productie van de winkel proberen te volgen.