Bennwik (Andreas Bennwik)

Bennwik is het eenmansatelier dat de Zweed Andreas Bennwik onder zijn eigen naam voert. De in 1979 geboren Bennwik is van beroep eigenlijk illustrator; volgens de presentatie op zijn eigen website tekent hij sinds 2001 in Stockholm voor reclamebureaus, boeken- en muziekuitgevers, spelbedrijven en tijdschriften. Zijn belangstelling voor pijpen ontwaakte medio jaren 2000, en het atelierwerk kreeg pas tegen het einde van dat decennium vorm, als een zichzelf aangeleerde bezigheid.

Het Karakter van de Pijpen

De stukken die het atelier verlaten, bevinden zich tussen klein en middelgroot; forse volumineuze ketels vallen buiten deze productie. De ketels zijn van briar (funda kökü), de mondstukken van eboniet. Materiaal dat louter voor de sier is toegevoegd, komt vrijwel niet voor; toevoegingen als een bamboe tussenstuk of een hoornen band zijn alleen te zien in de zeldzame gevallen waarin de vorm daarom vraagt.

Het vormenrepertoire blijft dicht bij klassieke modellen. Bennwiks lijn wordt beschouwd als een gebalanceerde interpretatie tussen Engelse verhoudingen en de hedendaagse Deense opvatting. In zijn vroege werk overheerst het gladde (smooth) oppervlak; er zijn enkele rustieke stukken gemaakt, terwijl zandstralen (sandblast) in die jaren nog helemaal niet was geprobeerd. Het scala aan oppervlaktebewerkingen is kennelijk later uitgebreid: in verkopercatalogi komen ook gezandstraalde ketels voor, maar een verklaring van de maker die deze overgang dateert, kon niet worden gevonden.

De Weg naar het Atelier

Bennwik begon niet met het maken, maar met het repareren van pijpen. Dat hij van een veiling in bulk gebruikte pijpen kocht en die opknapte, gaf hem zijn eerste atelierervaring. Daarna volgden proeven met vooraf geboorde briarblokken. Toen hij meer vrijheid wilde bij de vormkeuze en bij het beoordelen van de nerf, stapte hij over op ongeboorde blokken; omdat hij nog geen eigen draaibank had, haalde hij de verbindingsstukken (tenon) in deze periode uit kant-en-klare Delrin-onderdelen.

De draaibank kwam pas in het atelier nadat hij met andere makers had kennisgemaakt. Tijdens een reis naar het zuiden van Zweden in 2012 bezocht hij het atelier van Geiger Pipes en kreeg hij methodische adviezen van Sara en Love Geiger; op dezelfde reis had hij ook een kort onderhoud met Tom Eltang. Zijn eigen draaibank verwierf hij vlak na deze terugkeer. De band met Eltang bleef bestaan: Bennwik bracht in het atelier in Kopenhagen twee werkperiodes van elk vier dagen door en leerde daar de grondslagen van het maakproces. In verkoperprofielen wordt verder vermeld dat hij baat had bij de aanwijzingen van Bengt Carlson en Jonas Rosengren, en dat zijn vormopvatting werd gevoed door het werk van Bo Nordh; deze gegevens berusten op één bronnengroep en behoeven onafhankelijke bevestiging.

Bekendheid en Huidige Status

De productie is nooit op grote schaal gekomen; toch raakten de stukken ook bekend buiten de Zweedse grenzen, bij verzamelaarskringen in Denemarken en de Verenigde Staten. Volgens dezelfde verkoperprofielen was het maken van pijpen in 2012 nog een vrijetijdsbesteding en werd het in 2015 een voltijdse bezigheid; deze overgang kan niet met een primaire bron worden bevestigd. Volgens gegevens uit 2023 maakt Bennwik nu nog maar zeer weinig pijpen en kan hij nieuwe aanvragen en vragen niet meer beantwoorden. Omdat geen recentere verklaring is gevonden die deze situatie actualiseert, wordt het merk vandaag vertegenwoordigd door een beperkt aantal stukken, gemaakt in een korte periode.