Blakemar Briars

Blakemar Briars is een klein atelier, opgericht op het platteland van Northamptonshire in Midden-Engeland, dat al meer dan een eeuw binnen dezelfde familielijn handgemaakte briar pijpen produceert. De naam komt van de samenvoeging van Blakesley, het dorp waar het werk begon, en Martin, de achternaam van de oprichtende familie. Het atelier, dat tegenwoordig in het dorp Litchborough werkt, wordt niet geassocieerd met de grote fabrieksmerken van de Engelse pijpenindustrie, maar met de ambachtstraditie die op werkbankschaal is blijven bestaan.

Oprichting en de Generaties Martin

De intrede van oprichter Thomas Martin in het vak gaat terug tot het begin van de jaren 1880. In de Londense wijk Soho doorliep hij een vijfjarig leerlingschap bij een meester genaamd John Friedrich; wat hij daar leerde, was geen briar-, maar meerschuimbewerking. Zijn kennismaking met briar volgde bij zijn volgende halte, het atelier van Loewe & Co. Dit was een periode waarin het merk Dunhill nog niet bestond en de Londense pijpenindustrie werd gevormd door de generatie van Loewe. Volgens overlevering keerde Martin, nadat hij had bijgedragen aan een tentoonstellingsstand van zijn werkgever die een gouden medaille won, terug naar zijn geboortedorp; het eerste atelier van Martin opende daar in 1890.

Zijn zoon Richard (Dick) Martin nam de zaak over. Toen een groter pand vrijkwam, verhuisde de productie in 1961 naar het naburige dorp Litchborough. De periode van Dick Martin is ook de periode waarin het machinepark van het atelier werd vernieuwd: met de voeten aangedreven draaibanken en lange aandrijfriemen maakten plaats voor elektrische aandrijving. Dick Martin overleed in januari 2003, op vierentachtigjarige leeftijd; volgens de bronnen kwam hij tot kort voor zijn dood nog geregeld naar het atelier.

De Derde Generatie en de Huidige Productie

Omdat Dick Martin geen zoon had, werd de lijn voortgezet via een neef: hij droeg het vak over aan zijn neef Michael Billington. Billington trad in 1970 tot het atelier toe en nam in 1986 op het huidige adres de leiding over. Zo bereikte het merk, ook al draagt het niet de naam van de oprichtende familie, binnen dezelfde familielijn een derde generatie.

De kern van het werk veranderde in deze periode niet: koppen worden stuk voor stuk uit briar-blokken gesneden, mondstukken worden met de hand gevormd, en klassieke Engelse vormen — vooral de billiard-familie — vormen de ruggengraat van het repertoire. Wat wel is veranderd, zijn de details rondom die ruggengraat: er zijn nieuwe modellen aan de vormenlijst toegevoegd, er is een aanpassing doorgevoerd voor het op het continent gangbare filter met een diameter van 9 mm, en de promotie van het atelier is naar het internet verplaatst. In de gemeenschap wordt deze houding omschreven als een gematigde, stapsgewijze vernieuwing, in plaats van het najagen van vormmodes.

Bekende Rokers

De meest genoemde naam onder de vaste klanten van het atelier is Douglas Bader, de piloot die tijdens de Slag om Engeland in de Tweede Wereldoorlog dienst deed. Naar verluidt had Baders voorkeur uit naar een kleine billiard met een korte zadelvormige steel. Dit is een van de details die de naam van het atelier buiten ambachtskringen bekend heeft gemaakt.

Volgens overlevering is Blakemar Briars een van de weinige traditionele Engelse pijpenateliers die nog werken vanaf hun werkbank in Litchborough. Het merk wordt gerekend tot de voorbeelden die de toestand van de Engelse pijpenindustrie van vóór de overgang naar fabrieksschaal tot vandaag doortrekken.