Bonaquisti (Paul Bonacquisti)

Bonaquisti is de naam van handgemaakte briarpijpen die in het atelier van Paul Bonacquisti, in het noorden van de staat New York, alleen worden vervaardigd. Op de stempels en in het domein van het merk wordt de achternaam als "Bonaquisti" gespeld; in officiële registraties waarin de naam van de meester voorkomt, verschijnt de vorm "Bonacquisti" — beide verwijzen naar hetzelfde atelier. De schaal is die van een werkplaats, niet van een fabriek: volgens de schatting die de meester eind jaren 1990 gaf, 150 tot 200 stuks per jaar. Voor de productieomvang van latere jaren is geen betrouwbaar gegeven voorhanden.

Van houtwerk naar pijp

Bonacquisti groeide op in North Greenbush, bij Albany, in een familie die haar brood verdiende met hout en meubelmakerij; hij leerde het vak in de werkplaats van zijn vader. In 1984 richtte hij samen met zijn broer John hun eigen bedrijf voor commercieel houtwerk op. Het pijpenmaken kwam als hobby bovenop deze basis: eerst experimenten met kant-en-klaar geboorde stronken, daarna het zelf boren en vormgeven van platoblokken en het zelf aanbrengen van het mondstuk.

Het jaar waarin de bezigheid serieus werd opgevat, wordt algemeen als 1994 beschouwd. Bonacquisti ontwikkelde zijn techniek grotendeels op eigen kracht, maar kreeg wel richting van twee ervaren Amerikaanse meesters: Mark Tinsky en John Eells. De officiële lancering van het merk dateert van 1996. Dat jaar nam hij deel aan de tentoonstellingen van de Ohio Pipe Collectors in Columbus en van C.O.R.P.S. in Richmond; op de laatste won hij de prijs "Best Pipe Maker in Expo".

Materiaal en maatvoering

De belangrijkste grondstof van het atelier zijn plato-briarblokken uit Griekenland. Het hout wordt niet in de oven maar in de open lucht gedroogd, overgelaten aan de seizoensomstandigheden; de blokken blijven minstens een jaar, vaak langer, op planken liggen. In de kamer wordt geen olie of vergelijkbare vulling aangebracht; in plaats daarvan wordt een dun koolstoflaagje toegepast — de functie hiervan wordt behandeld in het artikel koolstoflaag. Voor de mondstukken wordt overwegend lucite (acrylaat) gebruikt, bij sommige stukken eboniet (vulcaniet) — zie mondstukmaterialen.

De pijpen van het merk gelden als bovengemiddeld fors, met dikke kamerwanden; kleine maten blijven uitzondering. Het vormenrepertoire steunt op Engelse en Italiaanse klassiekers: billiard, apple, poker, forse gebogen ketels en langsteel-vormen.

Oppervlakken en stempels

Drie oppervlaknamen zijn het bekendste kenmerk van het merk: het gepolijste, gladde oppervlak Lustro, het met de hand gegraveerde oppervlak Ruvido, het gezandstraalde oppervlak Sabbia. Het verschil tussen deze behandelingen wordt uitgelegd in het artikel oppervlaktebehandelingen. In estate-verkoopregistraties komt daarnaast de naam "Rustica" voor; of deze naam een aparte serie is of eerder een latere aanduiding van de drie hoofdafwerkingen, blijft onduidelijk.

In het vroege stempel staan op de steel de merknaam, een enkel cijfer voor het productiejaar (5 voor 1995, 6 voor 1996) en de aanduiding "HAND MADE"; op het mondstuk wordt een witte "B" gestempeld. Op pijpen geproduceerd na juni 1997 is deze aanduiding gewijzigd in "made by hand", en is aan het stempel ook de oppervlaknaam toegevoegd. Dit onderscheid geldt als een praktische aanwijzing om ruwweg te bepalen tot welke periode een stuk behoort.

Bonacquisti richtte midden jaren 2000 samen met zijn broer John in Clifton Park een tabakszaak op genaamd Park-Lane; de bronnen lopen uiteen over de oprichtingsdatum, tussen eind 2005 en 2006.