Cannoy

Cannoy is de naam van de briar-pijpenwerkplaats die de Amerikaanse pijpmeester Walt Cannoy in Florida runt. De werkplaats produceert sinds 1999 pijpen die volledig met de hand worden gevormd; de door de meester zelf ontwikkelde "Suedeblast"-afwerking en de in 2015 geïntroduceerde Cardinal House-reeks zijn de twee bekende handtekeningen van het merk.

Oprichting van de Werkplaats

Cannoy raakte geïnteresseerd in het maken van pijpen terwijl hij in de tweede helft van de jaren negentig als onderzoek- en ontwikkeltechnicus werkte bij een bedrijf voor zware machines in centraal Florida. Hij begon met een kant-en-klaar gekocht startpakket — een blok met vooraf geboorde kop en rookkanaal. Na enkele jaren voor zichzelf en kennissen te hebben gewerkt, vond een van zijn pijpen in 1999 een koper via een online veiling; die datum geldt als oprichtingsjaar van het merk. Nadat hij in 2000 deelnam aan de South Florida Briar Brotherhood-bijeenkomst, werd zijn naam bekend in de gemeenschap en binnen enkele jaren ging hij over op voltijdse productie. De productie stagneerde halverwege de jaren 2000 een tijdlang; de meester keerde eind 2005 terug naar regelmatig werk met een werkplaats op een aparte locatie.

Stempel en Vervaardigingsnormen

Elke afgewerkte pijp draagt op de zijkant van de steel de vermelding "W CANNOY", een serienummer en een kwaliteitsletter. Omdat de meester nooit meer dan één pijp per dag als voltooid beschouwt, geeft het serienummer tegelijk de voltooiingsdatum aan. De kwaliteitsletters worden bepaald door de afwerking: C glad, A gesneden, J zandgestraald, M gemengd oppervlak. Voor het aanbrengen van het stempel gelden twee voorwaarden — het rookkanaal moet exact door het midden van de kopbodem lopen, en bij de afgewerkte pijp moet de pijpreiniger doorheen kunnen zonder de steel te demonteren. Bij uitzonderingsgevallen zoals volledig gebogen gestellen, waarbij aan de tweede voorwaarde niet kan worden voldaan, wordt dit apart vermeld in de beschrijving van die pijp.

In de werkplaats wordt op elk moment aan slechts één pijp gewerkt. Omdat geen sjablonen of vooraf bepaalde maten worden gebruikt en de verhoudingen op het oog worden bepaald, zijn zelfs vormen met een klassieke naam nooit identiek aan elkaar. De gebruikte briarblokken komen uit verschillende regio's; een deel wordt in bulk gekocht, een deel wordt bij de snijderij individueel geselecteerd. Voordat de blokken worden bewerkt, laat men ze rusten en ondergaan ze bovendien behandelingen die bedoeld zijn om looistoffen, zuren en hars in het hout te verminderen. De koppen zijn meestal conisch, versmallend naar de bodem toe; bij vormen als billiard en pot wordt een cilindrische kop verkozen. Mondstukken worden met de hand gesneden uit Duits vulkaniet en Cumberland-staafmateriaal. Kleuring gebeurt met kleurstoffen op alcoholbasis, en het oppervlak wordt uitsluitend afgesloten met zuivere carnaubawas.

Suedeblast en Cardinal House

Suedeblast is een afwerkingstechniek die de meester rond 2009 ontwierp, in een periode waarin hij een pauze nam van het pijpen maken; pijpen met dit oppervlak werden vanaf 2013 zichtbaar. Naar verluidt is de mechanica van het proces bijna identiek aan zandstralen, maar de gebruikte apparatuur, het schuurmiddel en de methode zijn volledig anders. Het resultaat is een oppervlak waarbij de nerf in hoog reliëf naar voren komt en dat aanvoelt als suède; bij een kleine billiard kan alleen al deze fase tot acht uur in beslag nemen. Dezelfde handtekeningreeks omvat ook een groep genaamd "Works of Fiction" en een meerschuimcollectie.

Cardinal House, voorbereid in 2014 en gepresenteerd op 30 september 2015 tijdens de pijpenbijeenkomst in New Orleans, is de tweede reeks. Deze pijpen worden gemaakt van Italiaanse briar; de mondstukken worden met de hand gesneden uit Duits eboniet of acryl. De naam van de reeks komt van de Cardinal Place-straat in Lakeland, waar de werkplaats lange tijd gevestigd was; hier liep tot midden 2019 een eenmansbedrijf in een schuurtje in de achtertuin van een woning, en ook nadat de werkplaats naar een andere locatie verhuisde, bleef de naam behouden. De subreeksen Munn, Langford, Morton en Hollingsworth dragen de namen van parken en meren in Lakeland. De naam Cannoy komt ook voor in het artikel Go West, over de Amerikaanse ambachtelijke pijpenscene.