Christie Pipes

Christie Pipes is de naam van de Amerikaanse pijpen die Eric C. Christie stuk voor stuk met de hand vervaardigt in het plaatsje Waynesboro in de staat Pennsylvania. Het merk berust minder op een fabriek met serieproductie dan op het atelier achter een familiewinkel: Christie maakt zowel pijpen onder zijn eigen naam als dat hij reparaties uitvoert voor andere ateliers en winkels. Hij heeft zijn naam vooral gevestigd met dit tweede werk, en de reputatie van het reparatiewerk heeft zich uitgebreid naar zijn eigen pijpen.

Leerjaren

De leermeester van Christie is Richard C. Johnson, een van de gerenommeerde namen uit de Amerikaanse pijpenmakerij. Volgens de overlevering begon Johnson in 1939 met pijpen maken bij Weber Pipe Co., opgericht door Carl Weber in Jersey City, New Jersey, en vestigde hij zich later in landelijk Pennsylvania, waar hij in de jaren zestig zijn eigen winkel, Johnson's Pipe Shop, opende in Carlisle. De tijd die Christie in dit atelier doorbracht, verschilt naargelang de bron: Pipedia spreekt van drie jaar begin jaren tachtig, terwijl de eigen website van de producent het heeft over vier jaar halverwege de jaren tachtig. Beide verhalen komen overeen op het punt dat de opleiding vrijwel ononderbroken verliep, in de vorm van een werkbankdienst van zes dagen per week.

Na zijn leertijd bleef Christies dagelijkse werk voor een tijd buiten de pijpenmakerij; wel bleef hij speciale bestellingen en reparaties uitvoeren voor de pijpen- en tabakswinkel van zijn vader in Waynesboro. Omdat zijn productie in deze jaren beperkt bleef tot één enkele werkbank en één enkele vitrinekast, kwamen de pijpen met zijn handtekening nauwelijks buiten een kleine kring van klanten. De naam van de oprichter komt in bronnen soms voor als Eric C., soms als Eric E. Christie.

Openstelling naar buiten en de werking van het atelier

Naar verluidt was het een aanbeveling die de zaak deed uitbreiden: een voormalige klant die naar een andere stad was verhuisd, vroeg Christie ook de reparatiewerkzaamheden van de winkel op zijn nieuwe woonplaats op zich te nemen. Pipedia en de website van de producent zijn het erover eens dat het atelier zijn reparatieservice en handgemaakte pijpen in 1995 openstelde voor andere winkels; dit is niet bevestigd met een onafhankelijk handelsregister. Vanaf dat moment veranderde een plaatselijke werkbankonderneming, ook al in een beperkte kring, in een naam die landelijk bekend werd.

De werkwijze van het atelier is een typisch voorbeeld van het onderscheid tussen artisanale pijp en fabriekspijp: de pijpen worden niet in serie, maar meestal met een specifieke klant in gedachten stuk voor stuk gemaakt, en bestrijken een brede reeks van sobere klassieke vormen tot vrije snit (freehand)-werk. Werkzaamheden zoals mondstukbewerking en romp­reparatie laten zien dat mondstukwerk in het atelier als een aparte specialisatie wordt behandeld.

Gebruikte briar

Volgens de officiële presentatie werkt het atelier met verschillende partijen mediterrane briar. Hieronder wordt ook Algerijnse briar genoemd die naar verluidt sinds de jaren veertig wordt bewaard, en platobriar die sinds het midden van de jaren negentig op voorraad ligt. Werken met lang gerijpt hout geldt als een van de klassieke troeven die kleine ateliers tegenover fabrieken aanvoeren; dergelijke voorraadclaims kunnen niet onafhankelijk worden bevestigd en moeten daarom worden aangemerkt als verklaringen van de producent.

Bronnen geven verschillende straten aan voor de locatie van de winkel binnen Waynesboro; het feit dat de oude vermelding van Pipedia niet overeenkomt met het adres op de huidige officiële website, wijst erop dat het bedrijf in de loop der tijd is verhuisd. De naam Christie wordt tegenwoordig genoemd tussen de namen die, binnen het wereldwijde netwerk van briarmeesters, de kleinschalige, van meester op leerling doorgegeven traditie van de VS voortzetten.