Clarin (Clarin Clay Pipes)

Clarin is een klein kleipijpenatelier dat actief is in Caxias do Sul, in het zuiden van Brazilië (staat Rio Grande do Sul). Oprichtster en maakster van het atelier is de ambachtsvrouw en muzikante Edna Bertin. Het uitgangspunt van het merk is het verzet tegen de gewoonte om de kleipijp als een goedkoop en wegwerpbaar voorwerp te beschouwen; de kop wordt gezien als een stuk dat, net als bij briarpijpen, afzonderlijk wordt behandeld en het bewaren waard is. Volgens de registraties werd het eerste model in 2023 gepresenteerd; ook de copyrightvermelding op de officiële website van het merk vermeldt hetzelfde jaar. In promotieteksten worden de pijpen voorgesteld als "de eerste echte Braziliaanse kleipijp"; deze kwalificatie is een eigen omschrijving van het merk en berust niet op een onafhankelijke registratie.

Naam en Oprichtende Ploeg

Naar verluidt komt de merknaam van een oud blaasinstrument, de klaroen (clarion), en is het een groet aan de grootvader die Bertin als kind met muziek in aanraking bracht; deze oorsprong berust vooralsnog uitsluitend op de promotieteksten van het merk. Bertin heeft zich jarenlang met muziek beziggehouden en benaderde de pijp eerst als verzamelaarster; naarmate haar belangstelling zich toespitste op kleikoppen, ging zij over naar de kant van de producent. Het vormgeven en afwerken komt uit haar handen. In sommige merkpresentaties wordt ook de naam Alexandre Vichinheski genoemd als partner aan de ontwerpkant; dit partnerschap wordt niet vermeld op de officiële pagina van het atelier of in encyclopedische registraties en geldt daarom niet als definitief vastgesteld.

Productie

De kop wordt van begin tot eind uit klei en in één stuk vormgegeven; er wordt geen apart mondstuk aangebracht. Bij sommige modellen wordt aan het uiteinde van de steel apart glazuur aangebracht. Dit onderscheid, dat de indruk wekt van een demontabel mondstuk, is volledig visueel en geen echte verbindingsnaad.

Wat het proces bepaalt, zijn twee aparte bakbeurten. De gedroogde kop wordt eerst in de keramiekoven gebakken, daarna wordt glazuur aangebracht en volgt een tweede bakbeurt; de afwerkings- en polijststappen worden, afhankelijk van het model, tussen deze twee beurten in geplaatst. Glazuur is een glasachtige laag die tijdens de tweede bakbeurt met de keramiek versmelt. Het is gebaseerd op kwarts of silica dat bij hoge temperatuur smelt; het maakt het oppervlak tegelijk glanzend en beschermt het.

De kleur van de klei verandert drie keer gedurende deze beurten: de ongebakken kop is chocoladebruin, na de eerste bakbeurt zalmkleurig, na de tweede bakbeurt zandkleurig met kleine zwarte spikkels. Volgens encyclopedische registraties draagt een van de kleisoorten die het atelier gebruikt de naam "Tabaco"; deze naam is niet bevestigd door een onafhankelijke bron.

Modellen

Het assortiment is bewust smal gehouden en gebaseerd op klassieke vormen.

• The Bulldog One: Behoudt de steel met diamantvormige doorsnede van de Bulldog-lijn. Onderscheidend zijn de dubbelwandige ketel, ontworpen voor warmte-isolatie, en het buitenoppervlak dat aan steentextuur doet denken.

• The Canadian One: Volgt met zijn lange, ovale steel de maatvoering van de Canadian-familie; een ovale steel is in keramiek een zeldzaam vakmanschap. Naast de gladde uitvoering bestaan er ook rustieke, tabakskleurige en varianten met geglazuurde steel. Voor deze benamingen, zie oppervlaktebehandelingen.

• The Cutty One: Een sobere interpretatie van de cutty, een van de oudste vormen van kleipijpen. De naar voren hellende ketel en de behouden hiel zijn hier te vinden, en de maten en het ketelvolume zijn vergroot.

Gebruik en Onderhoud

De keramische kop verschilt op het gebied van onderhoud van briar. Bij een kleipijp is geen inrookperiode nodig; het opbouwen van een dikke koollaag in de ketel is evenmin gewenst, en na elk gebruik wordt verwacht dat de ketel wordt schoongemaakt. Dat de kop na verloop van tijd van kleur verandert, geldt als het natuurlijke gedrag van keramiek.