Crawford Pipes

Crawford Pipes is een handgemaakt-pijpenmerk dat Jerry Crawford individueel produceert in zijn atelier in het zuiden van Oregon, Verenigde Staten. Het merk is voortgekomen uit een op latere leeftijd opgerichte werkbank, na een lange geschiedenis als verzamelaar; vandaag staat het in de Amerikaanse artisan-gemeenschap bekend om zijn zachte overgangen en vloeiende silhouetten.

De signatuur van het atelier

Het onderscheidende van het merk ligt meer in de rookmechanica dan in versiering. Het is een principe dat het rookkanaal van begin tot eind open en zonder vernauwing wordt gehouden; het trechtervormig verwijden van de opening bij het button aan het mondstuk wordt beschouwd als de eigen signatuur van Crawford.

De mondstukken (stem) worden niet uit een kant-en-klare mal gevormd, maar met de hand gemodelleerd uit Duits geproduceerde eboniet staven; de vernauwing (zwana) is geen apart, achteraf bevestigd onderdeel, maar wordt uit dezelfde massa gesneden als het mondstuk zelf. Minder vaak worden ook bakeliet en lucite gebruikt. Voor de koppen wordt geselecteerde Italiaanse briar geprefereerd. In de productie worden twee wegen naast elkaar bewandeld: sommige pijpen worden op maat ontwikkeld uit reeds voorgeboorde blokken, terwijl bij andere de uiteindelijke vorm via een freehand-benadering wordt bepaald door de richting van de ader.

Van verzamelen naar de werkbank

Crawfords relatie met pijpen begon in de jaren zeventig, als vaste roker en verzamelaar van tweedehandspijpen. Kleine reparaties deed hij zelf, zwaardere werkzaamheden liet hij extern uitvoeren. Volgens zijn eigen verhaal was de gebeurtenis die dit patroon doorbrak dat een Comoy's-pijp die hij ter reparatie had opgestuurd, terugkwam met alle stempels volledig weggeslepen; daarop besloot hij het repareren zelf te leren. Zijn pad kruiste in dezelfde periode dat van Paul Hildebrand, eigenaar van de materiaal- en gereedschapsleverancier Pipe Makers Emporium. Hildebrand, die al jarenlang ook pijpen maakte, nam hem enkele dagen mee naar zijn atelier en liet hem het hele proces zien.

De eerste pijp werd volgens de gegevens voltooid in 2010; sommige verkopersbiografieën trekken de datum naar 2008. De derde pijp die hij maakte, won een prijs in een billiard-wedstrijd waarin ook de Duitse meester Rainer Barbi in de jury zat; de technische adviezen van Barbi behoren nog altijd tot zijn toegepaste gewoonten. Deze moed leidde in 2012 tot de beslissing om fulltime maker te worden. Volgens de eigen biografie van de maker won hij in 2013 een prijs op de snijwedstrijd in Kansas City en werd hij in 2014 gekozen om de jaarpijp van de pijpenclub van Vancouver te maken; deze twee gegevens konden niet worden bevestigd in onafhankelijke bronnen. Een week die hij doorbracht aan de werkbank van Premal Chheda, die hij ontmoette tijdens de bijeenkomst in Kansas City, hielp hem daarnaast bij het vastleggen van zijn eigen methoden.

De jaren in Oregon

Crawford, die jarenlang in Arizona woonde, rond Phoenix, verhuisde in maart 2016 naar het zuiden van Oregon en richtte zijn eigen atelier op in een bosrijk gebied. De nieuwe vestigingsplaats opende de deur naar een regelmatige werkrelatie met Brad Pohlmann, die ongeveer zestig kilometer ten zuiden werkte; de twee makers deelden af en toe dezelfde werkbank. Deze banden met Pohlmann en Chheda Pipes tonen ook de plaats van het merk binnen het Amerikaanse artisan-netwerk.