DSH Pipes (David S. Huber)

DSH Pipes is de eenmanswerkplaats van de Amerikaanse meester David S. Huber, actief in Durham, North Carolina, die zijn werk signeert met de initialen van zijn eigen naam. Elke fase, van ontwerp tot de laatste polijstbeurt, gaat door dezelfde handen; er wordt geen personeel ingezet in de werkplaats.

De Weg naar de Werkplaats

Wat Huber aanvankelijk aan de pijp bond, was niet productie maar verzamelen: volgens de overlevering verzamelde hij, na zijn eerste pijp in 2006, jarenlang stukken en bestudeerde hij ondertussen de vormentaal van verschillende scholen. Zijn eigen eerste pogingen dateren van rond 2010; de beginuitrusting bestond uit enkele briarblokken, kant-en-klare mondstukstaven en een paar handvijlen. In 2012 schafte hij een draaibank aan en richtte hij in zijn appartement in Chicago zijn eerste vaste werkplek in; diezelfde maand februari beschouwt hij als het begin van zijn vak. De verhuizing naar Durham in 2014 vormde een keerpunt: hij gaf zijn beroep als toneelontwerper op en stapte voltijds over op het pijpenmaken.

De werkplaats bevindt zich vandaag binnen het beeldhouw- en gietatelier Liberty Arts in Durham, waar Huber als gastkunstenaar werkt. Dat hij tijdens de evenementen van het atelier zijn draaibank laat draaien en het publiek de fasen van vormgeving en schuren laat zien, is ook door het atelier zelf aangekondigd. Ook is opgetekend dat hij op dezelfde plek maandelijkse korte inleidende lessen pijpenmaken geeft.

Vormopvatting en Materiaal

Hubers werk ligt dichter bij vrij, met de hand gevormde composities dan bij klassieke Engelse mallen; binnen de liefhebberswereld wordt hij beschouwd als een van de hedendaagse Amerikaanse vertolkers van de freehand-benadering. In zijn ontwerpen zou hij de vloeiende lijnvoering van de Deense school combineren met de nauwgezetheid van Japanse meesters. Hoe vrij de vorm ook is, technische vereisten zoals de uitlijning van de boringen, de rookkanalen en de trek staan voorop.

Wat het materiaal betreft, geeft hij de voorkeur aan Italiaanse en Griekse briar. Mondstukken worden niet kant-en-klaar gekocht; ze worden doorgaans met de hand gesneden en gevormd uit Duitse eboniet staven, met af en toe gebruik van bakeliet en zacht acryl. Zijn best geslaagde stukken worden onder de naam "Bull" in een apart topsegment ondergebracht; dit merkteken werd naar verluidt voor het eerst gebruikt op de West Coast Pipe Show van 2019.

Meesters, Prijzen en Bekendheid

Huber heeft op zijn weg naar het meesterschap van meerdere werkplaatsen gebruikgemaakt. Onder de namen die volgens hem hebben bijgedragen aan zijn ontwikkeling, worden Jeff Gracik, Premal Chheda, Alex Florov en Nanna Ivarsson genoemd. Na een periode bij Gracik in 2018 reisde hij enkele weken naar Denemarken, waar hij de kans kreeg om bij meesters als Tom Eltang en Joao Reis aan de werkbank te staan.

Ook beursresultaten hebben zijn naam bekend gemaakt. In 2013 won hij de gejureerde graveerwedstrijd op de beurs in Kansas City, in 2015 en 2019 ontving hij op respectievelijk dezelfde beurs in Kansas City en op de West Coast Pipe Show in Las Vegas de prijs voor "beste pijp van de beurs". Zijn werk is meermaals besproken in tijdschriften over het onderwerp en was in de zomer van 2017 het onderwerp van een uitgebreid dossierartikel. In dat opzicht wordt DSH Pipes gerekend tot de voorbeelden van de jonge generatie Amerikaanse artisan-pijpenmakers die na de jaren 2010 op de voorgrond trad.