Dunhill (White Spot)

Dunhill is het Britse pijpenmerk dat is ontstaan uit de tabakswinkel die Alfred Dunhill in 1907 opende aan Duke Street in Londen, en dat wereldwijd bekend is om de witte stip op het mondstuk. Hoewel het merk op fabrieksschaal produceert, wordt het dankzij zijn handwerksnormen en strenge kwaliteitscontrole beschouwd als het hoogtepunt van de Engelse school; de pijpentak van het merk wordt tegenwoordig aangeduid als "Alfred Dunhill's The White Spot". De tabaksmengsels met dezelfde naam zijn niet het onderwerp van dit artikel, maar van het artikel Dunhill Tabaksmengsels.

Oprichting en de Witte Stip

Omdat Alfred Dunhill de gelakte Franse pijpen van die tijd, die hij in zijn winkel verkocht, niet goed genoeg vond, begon hij in 1910 met de productie van zijn eigen bruyèrehouten (briar) pijpen. De eerste grote innovatie van het merk was het oliehardingsproces (oil curing) van het hout: deze behandeling, die het sap en de scherpe tannine-smaak uit het hout verwijderde, werd gedurende de jaren 1910 met octrooiaanvragen beschermd. De oliehardingsmethode moest ervoor zorgen dat de nieuwe pijp al vanaf de eerste rookbeurt een schone en neutrale smaak gaf; de meedogenloze uitsortering van gebrekkige koppen droeg eveneens bij aan de reputatie van het merk op het gebied van kwaliteit.

De witte stip die het merk zijn huidige naam gaf, ontstond volgens algemeen aanvaarde overlevering in 1915; sommige bronnen noemen 1912. Het doel was niet decoratief: het merkteken werd aangebracht om aan te geven welke kant boven moest komen bij het bevestigen van het met de hand gesneden ebonieten mondstuk op de pijp. Na verloop van tijd groeide dit kleine teken uit tot een van de bekendste symbolen in de pijpenwereld.

Afwerkingen: Van Bruyère tot Amber Root

De tweede grote innovatie van het merk was de Shell Briar, geïntroduceerd in 1917 en algemeen beschouwd als de eerste zandstraal (sandblast) afwerking in de pijpenwereld. De combinatie van zachte Algerijnse bruyère met oliehardering bracht een ongewoon diep en oneffen oppervlak voort. De klassieke familie van afwerkingen breidde zich in de loop der tijd uit:

• Bruyère: De eerste afwerking van het merk; met een glad oppervlak.

• Shell Briar (1917): Zandstraalafwerking met diepe textuur.

• Root Briar (1931): Gladde, licht gemarmerde, effen afwerking.

• Tanshell (1952): Lichte, huidskleurige zandstraalafwerking van Sardijnse bruyère.

• Cumberland (1979-1980): Bruine zandstraalafwerking met een gevlekt mondstuk.

• Chestnut (1983) en Amber Root (1995): Afwerkingen die later aan de familie zijn toegevoegd.

Groepensysteem en Datering

Dunhill-pijpen worden ingedeeld volgens het "groep"-systeem, waarbij ze op basis van kopgrootte worden genummerd van 1 tot 6, met later toegevoegde grotere maten. Dankzij de jaarcodes die in de kop worden gestempeld, kan elke pijp tot op het productiejaar nauwkeurig worden gedateerd; deze eigenschap heeft onder verzamelaars geleid tot een literatuur van gedetailleerde dateringsgidsen. Dit is ook de reden waarom vroeg gedateerde exemplaren in de ogen van verzamelaars een aparte plaats innemen: de stempels maken het verhaal van de pijp tot document. Het merk geldt bovendien als referentiecatalogus voor klassieke Engelse vormen zoals de billiard en de bulldog.

Van Charatan tot Vandaag

Alfred Dunhill publiceerde in 1924 het boek "The Pipe Book", dat wordt beschouwd als een van de klassieke standaardwerken in de pijpengeschiedenis. Het bedrijf nam in 1976, volgens de overlevering, de gevestigde Londense concurrent Charatan over, waarna de wegen van de twee merken sindsdien verweven raakten. De pijpenproductie gaat vandaag de dag nog steeds door in Londen; het merk behoudt onder de naam White Spot zijn klassieke afwerkingen en het groepensysteem.