De Familie Dunhill: De Generaties Achter het Merk

Dunhill is, ondanks dat het naar zijn oprichter is genoemd, geen onderneming die door één persoon is gevormd, maar door drie opeenvolgende generaties. Het technische verhaal van het merk aan de pijpenkant wordt behandeld in het artikel Dunhill (White Spot); hier gaat het om de familie en het bedrijfsbeleid dat dat verhaal stuurde.

Alfred Dunhill

De oprichter werd geboren op 30 september 1872, in een wijk ten noorden van Londen behorend tot Hornsey; hij was een van de kinderen van Henry Dunhill (1842-1901) en Jane Styles (1843-1922). Het leerlingschap dat hij op zestienjarige leeftijd aanging, was in het familiebedrijf, in de meeste bronnen omschreven als de vervaardiging van tuigage; over het beroep van zijn vader bestaan in de bronnen ook andere omschrijvingen. In 1893, op eenentwintigjarige leeftijd, nam hij de leiding van de zaak over en veranderde hij de werkplaats van paardentuig naar accessoires voor gemotoriseerde voertuigen. Het bekendste product uit deze periode is de pijp waarvoor hij in 1904 octrooi aanvroeg, ontworpen met een windscherm zodat men in een open auto kon roken zonder last van de wind. Om de juridische kant van uitvindingen onder één dak te brengen, richtte hij in 1905 een octrooibedrijf op; dit bedrijf hield niet lang stand en werd eind 1906, naarmate de tabakszaak groeide, terzijde geschoven. De tabakswinkel aan Duke Street opende het jaar daarop.

De opbrengst van de eigenlijk vruchtbare jaren tot aan zijn pensionering zijn twee boeken. The Pipe Book, dat hij aan de geschiedenis van de pijp wijdde, verscheen in 1924; datzelfde jaar verscheen de vijfde druk van zijn eerdere bundel About Smoke. De belangstelling die het boek wekte, resulteerde het jaar daarop in zijn lidmaatschap van de Royal Society of Arts. Zijn terugtreden uit het bestuur vond in 1928 plaats, op zesenvijftigjarige leeftijd, om gezondheidsredenen; hij bracht zijn resterende jaren door aan de kust van Sussex en overleed op 2 januari 1959 in Worthing, zesentachtig jaar oud.

Alfred Henry en Herbert achter de schermen

Alfred Henry, geboren in 1896, was de eerste zoon van de oprichter en begon in 1912, op zestienjarige leeftijd, net als zijn vader met een leerlingschap. Zijn leerlingschap werd onderbroken door de Eerste Wereldoorlog: hij ging als soldaat het leger in, ontving in 1918 het Military Cross voor zijn optreden bij de aanval op Frégicourt, en keerde met de rang van kapitein terug van het front. Alfred Henry, die in 1919 terugkeerde naar zijn functie bij het bedrijf, nam bij het terugtreden van zijn vader in 1928 het voorzitterschap van de raad van bestuur over, een positie die hij drieëndertig jaar bekleedde.

Hoeveel gezag dit voorzitterschap eigenlijk droeg, is echter omstreden. Volgens de memoires van zijn zus Mary lag de touwtjes van de dagelijkse besluitvorming in handen van hun in het buitenland wonende oom Herbert Dunhill; omzetcijfers werden hem per telegram gemeld, en elke handeling die een handtekening vereiste, werd hem via post- en koeriersverkeer ter goedkeuring voorgelegd. Dit verhaal binnen de familie is niet door een derde bevestigd. Wat de regeling ook geweest mag zijn tot Herberts dood in 1950, het bedrijf bereikte in diezelfde jaren een internationale schaal. Een deel van de nalatenschap van Alfred Henry is ook zijn pen: The Gentle Art of Smoking (1954) is zijn boek, en hij schreef ook het voorwoord bij de herziene editie van The Pipe Book.

Mary Dunhill en wat erna kwam

Mary Dunhill, de in 1906 geboren dochter van de oprichter, trad in 1943 toe tot de raad van bestuur, nam na de dood van Herbert de algemene directie op zich en in 1961 het voorzitterschap. De Queen's Award to Industry, die haar in 1966 en 1969 werd toegekend vanwege exportsucces, valt in haar periode. Het boek dat zij in 1979 publiceerde, Our Family Business, is de meest geraadpleegde eerstehandsbron over de interne werking van het merk; het is tegelijk de enige getuige voor het merendeel van de familiedetails in dit artikel. De band van de familie met het bedrijf verzwakte in de daaropvolgende decennia; een van de laatste schakels in dat proces is de generatie Richard Dunhill.