Dunhill Pijptabak: 1907-1990

Dunhill pijptabak is een tabakscatalogus die voortkwam uit de winkel die Alfred Dunhill in 1907 opende aan Duke Street in de Londense wijk St James's, en die tachtig jaar lang eerst uitdijde en vervolgens kromp. Dit artikel behandelt het verloop van de catalogus tussen 1907 en 1990. De afzonderlijke karakters van de mengsels en de periode van het merk na 1990 zijn het onderwerp van Dunhill Tabaksmengsels, de pijpen van het onderwerp van het artikel Dunhill (White Spot).

De Toonbank van Duke Street en het "My Mixture"-boek

In de jaren waarin de winkel opende, bestond het werk aan de toonbank niet uit het verkopen van kant-en-klare blikken, maar uit het in gesprek met de klant samenstellen van een recept op maat; op het bord in de etalage stond "Tobacco Specialist". Elk recept kreeg een nummer en werd genoteerd in het boek dat "My Mixture" heette. Volgens de gegevens werd het blad dat in de vroege jaren voor het mengsel werd gebruikt, betrokken van leveranciers als George Dobie & Son in Paisley en het Tobacco Supply Syndicate. De eerste barst in deze regeling verscheen in de catalogus van 1910: tien "My Mixture"-recepten werden nu openlijk voor iedereen vermeld, en onder negen ervan stond de naam van de klant voor wie het recept voor het eerst was bereid. Ook 965, het langstlevende lid van de reeks, was vóór 1910 samengesteld voor één enkele klant. De traditie van het boek hield stand terwijl de catalogus groeide; naar verluidt waren er tegen het einde van de eeuw in de boeken van Duke Street meer dan zesendertigduizend recepten verzameld.

De Geboorte van de Catalogusmengsels (1912-1939)

De Britse wetgeving van die tijd hield het gebruik van additieven in mengsels beperkter dan op het Europese vasteland en in Amerika; de smaak moest worden gehaald uit het eigen karakter van Oosterse tabak en Virginia-blad. De bewerkingen die dit mogelijk maakten — persen, roosteren en rijpen — konden echter niet aan de toonbank plaatsvinden, maar alleen in het atelier. De firma bracht in 1912 haar eerste kant-en-klare "genoemde" mengsels uit: Royal Yacht, Cuba en Durbar. Volgens de catalogusgegevens groeide de lijst tijdens de jaren van de Eerste Wereldoorlog met Ye Olde Signe (1915) en Harmony (1917); voor de troepen aan het front werden tijdelijke mengsels genaamd Campaign Plug en Campaign Mixture geproduceerd, samen met een sobere pijp met dezelfde naam. In de jaren twintig kwamen Standard Mixture, aangeboden met drie verschillende Latakia-sterktes, en Three Year Matured en Prince of Wales, en in 1928 werd London Mixture toegevoegd. De naam Prince of Wales was een blijk van dank aan Prins Edward van Wales, die de firma in 1921 het koninklijk warrant verleende. In 1936 kwamen Throgmorton en Old Colonial erbij; Throgmorton ontleende zijn naam aan de tweede Londense winkel die de firma tussen 1923 en 1946 dreef. Aan het einde van hetzelfde decennium werden, na de overname van de bezittingen van de tabakshandelaar Savory, ook Baby's Bottom en Savory's Mixture aan de lijst toegevoegd. De lijst groeide in deze periode alleen maar: van 1912 tot de Tweede Wereldoorlog werd geen enkel genoemd mengsel uit productie genomen.

Naoorlogse Uitdunning en de Laatste Uitbreiding

De inkrimping begon na de oorlog. Harmony, Throgmorton en Old Colonial verdwenen eind jaren veertig van de lijst, Super begin jaren vijftig. Daartegenover werden in 1951 drie nieuwe mengsels geïntroduceerd — Aperitif, Early Morning Pipe en Nightcap — waarvan de laatste twee tot de bekendste namen van het merk gingen behoren. Eind jaren vijftig werd Flake, een geperste Virginia, toegevoegd, in 1963 Rough Cut Virginia. In de jaren zestig werden Prince of Wales, Savory's Mixture en Three Year Matured geschrapt; het verdwijnen van Cuba, gemengd met sigarenblad, in diezelfde jaren wordt toegeschreven aan het Amerikaanse embargo tegen Cuba. Eind jaren zestig en de jaren zeventig brachten met namen als Elizabethan, Golden Label, Golden Hours en Virginia Ready Rubbed een tijdelijke uitbreiding; bij de uitdunning van eind jaren zeventig tot in de jaren tachtig verdwenen onder meer Aperitif, Durbar en Ye Olde Signe van de lijst.

Blad, Eigendom en 1981

De verandering aan de kant van het ruwe blad had een groot aandeel in het krimpen van de catalogus. Dat Oosterse tabaksbladeren vanaf de jaren zestig zonder onderscheid naar streek in bulk werden verkocht, maakte het moeilijk om recepten vol te houden die berustten op afzonderlijke subsoorten. Dat de Syrische Latakia geleidelijk werd verdrongen door blad geproduceerd op Cyprus, behoort eveneens tot de ontwikkelingen die de smaak van Engelse mengsels blijvend veranderden. Ondertussen was ook de eigendomsstructuur van de firma veranderd: in 1967 nam Rothmans International meer dan de helft van de aandelen over. Volgens de gegevens ging in 1981 het grootste deel van het tabaksmengwerk, samen met de genoemde mengsels waaronder 965, over naar Murray, Sons & Co., de producent van dezelfde groep in Belfast. In deze traditierijke onderneming die teruggaat tot 1810, werden de rijpingstijden korter en verdween een deel van de complexe recepten uit productie; zo eindigde het eerste hoofdstuk van een verhaal dat in 1907 achter een toonbank was begonnen.