Emin

Emin is een Turks merk dat met de hand gesneden pijpen produceert uit blokmeerschuim. Volgens de overlevering werd het in 1989 opgericht door de broers Medet Kara en İmdat Kara, en bleef de naam na het uiteenvallen van de samenwerking in 2001 in handen van İmdat Kara. Het merk, dat in buitenlandse catalogi meestal voorkomt als "Emin Brothers", staat bekend om zijn pijpen waarvan het oppervlak volledig is bewerkt met figuratief snijwerk.

Oprichting, Samenwerking en Breuk

Volgens de overlevering is Medet Kara geboren in 1962 en deelde hij jarenlang dezelfde werkbank met zijn broer. De gezamenlijke productie van de twee broers werd in 1989 samengebracht onder de naam Emin en duurde twaalf jaar. Diezelfde bronnen vermelden dat het atelier niet alleen voor zijn eigen merk werkte, maar ook pijpen leverde aan het in Eskişehir gevestigde bedrijf Tekin. Productie op bestelling is in de meerschuimindustrie geen ongewone praktijk; pijpen van dezelfde werkbank kunnen onder verschillende namen in omloop komen, waardoor het niet altijd mogelijk is een merk één-op-één met een producent te koppelen.

De samenwerking eindigde in 2001. İmdat Kara zette de naam Emin voort, terwijl Medet Kara zijn eigen merk Gülel oprichtte. Dit soort splitsingen wordt beschouwd als een te verwachten uitkomst binnen de artisan-sector, waar de productie aan individuele personen gebonden is: het merk is meestal de naam van de meester of de familie; wanneer de samenwerking uiteenvalt, zet de partij die de naam behoudt de productie voort, terwijl de vertrekkende partij van nul af een nieuwe naam opbouwt.

Stijl

Pijpen met de handtekening Emin behoren tot de figuratieve tak van het snijwerk van Eskişehir. Onder de terugkerende thema's in de catalogi noemt men een adelaarsklauw die de kop omvat, koppen van sultans en historische figuren, motieven van leeuwen en draken, traliewerk (lattice) dat de kop over de hele lengte omgeeft, en reliëfversieringen van bladeren en bloemen; ook uit steen gesneden kalabasvormen komen voor. Het criterium is niet de sobere lijnvoering die de Westerse verzamelaarswereld vooropstelt, maar hoe diep en gedetailleerd het oppervlak is bewerkt. Omdat elk stuk met de hand wordt gesneden, is geen twee pijpen precies aan elkaar gelijk; dit is ook een punt dat bij de promotie van de regionale productie wordt benadrukt.

Materiaal en Stempel

In promotiemateriaal wordt uitdrukkelijk vermeld dat de steen die het merk gebruikt geen samengeperste steen van kruimels is, maar een enkel blok. Meerschuim is vochtig en zacht wanneer het uit de groeve komt en laat zich makkelijk met een beitel bewerken; naarmate het in contact komt met lucht, droogt het uit en verhardt het, waardoor fijne details behouden blijven. Dit is de technische verklaring voor het feit dat hoogreliëf zich zo sterk in de regio heeft gevestigd. Na het snijwerk wordt de pijp door een bad van hete bijenwas gehaald. De bekendste eigenschap van meerschuim, namelijk de verkleuring die tijdens het roken ontstaat — van wit naar geel, en vervolgens naar barnsteen- en roodbruine tinten — treedt op na deze behandeling. Voor de mondstukken wordt meestal barnsteenkleurig acryl gebruikt.

Op de afgewerkte pijpen wordt de merknaam op de steel aangebracht; stukken in de tweedehandsmarkt (estate) worden meestal aan deze handtekening herkend. Pijpen met het stempel Emin blijven te zien in de verzamelaarshandel.