Hardcastle

Hardcastle is een Engels pijpenmerk dat begin twintigste eeuw werd opgericht in de Londense wijk Walthamstow. In plaats van dure topreeksen produceerde het net afgewerkte briar-pijpen voor dagelijks gebruik en verwierf het een stevige naam onder de talrijke middenklasse Engelse merken van die tijd. De oprichter is Edmund Hardcastle. Voor het oprichtingsjaar worden in de bronnen data tussen 1903 en 1908 gegeven; de meest genoemde datum is 1908.

De weg die kruiste met Dunhill

Het buurmanschap dat het lot van het merk bepaalde, begon in 1935: in dat jaar startte Dunhill met de bouw van zijn eigen fabriek, naast de vestiging van Hardcastle aan Forest Road. De relatie veranderde binnen een jaar in een samenwerking, en het in familiebezit zijnde Hardcastle Pipes Limited droeg in 1936 negenenveertig procent van zijn kapitaal over aan Dunhill. De resterende aandelen wisselden in 1946 van eigenaar, het jaar waarin Dunhill zijn pijpenfabriek in Notting Hill sloot; zo werd Hardcastle volledig een aan Dunhill gebonden onderneming.

De eigendomswijziging veranderde de werking van het merk niet meteen. Omdat familieleden bestuursfuncties bleven bekleden, kon het bedrijf tot op zekere hoogte zelfstandig blijven beslissen, ondanks zijn band met de groep. Bij sommige Hardcastle-pijpen uit diezelfde jaren is gebleken dat er in plaats van hard rubber (vulkaniet) een mondstuk van hoorn werd gebruikt; men denkt dat dit te maken had met het wegvallen van de vulkaniettoevoer uit Duitsland tijdens de oorlog. Omdat de observatie op weinig exemplaren berust, geldt dit niet als een vaste regel voor de gehele periode.

De fusie van 1967 en daarna

Het familietijdperk eindigde in 1967. Dunhill bracht Hardcastle samen met Parker, dat destijds ook al tot de eigen groep behoorde, onder in één bedrijf; de nieuwe structuur, die de naam Parker Hardcastle Limited aannam, nam ook de Masta Patent Pipe Company over. De vestiging aan Forest Road werd gesloten, de Hardcastle-productie verhuisde naar de fabriek aan St. Andrews Road in dezelfde wijk, en deze fabriek werd voortaan Parker-Hardcastle genoemd.

Zo hield Hardcastle op een zelfstandig merk te zijn. Er wordt overgeleverd dat Edwin Hardcastle, de laatste vertegenwoordiger van de familie in het bestuur, kritiek uitte op het feit dat het merk was gereduceerd tot een tweederangs bijmerk van Dunhill. In de periode die volgde, wordt aangenomen dat de naam Hardcastle werd gebruikt voor koppen die niet aan de criteria voor het stempel Dunhill of Parker voldeden. Volgens de overlevering verhuisde in 1982 ook de pijpenproductie van Dunhill van Plaistow naar de fabriek Parker-Hardcastle in Walthamstow, waardoor de productie van de drie merken op één adres werd samengebracht; deze overlevering berust vooralsnog op een enkele bron.

Reeksen en datering

Het merk gebruikte tijdens het familietijdperk een verrassend groot aantal subreeksnamen: Straight Grain, Supergrain, Nut Bruyere, De Luxe, Royal Crown, Old Bruyere, Dental Briar, Drawel en Camden vormen daarvan slechts een deel. In de periode waarin het gold als de tweederangs lijn van Dunhill, kwamen namen als Start, Argyle, After Lunch, Crescent, Duke, Jockey Club en Scout op de voorgrond.

Het dateren van deze pijpen per jaar is lastig. John Loring, die onderzoek heeft gedaan naar Dunhill, schrijft dat Hardcastle-pijpen niet betrouwbaar te dateren zijn tenzij er een verkoopdocument of vergelijkbaar eigendomsbewijs is, en dat hij ook geen manier kent om de herkomst van de briar in koppen met het stempel Hardcastle, Parker en Parker-Hardcastle te onderscheiden. Verzamelaars groeperen Hardcastle-pijpen daarom niet op exact jaar, maar op stempelvorm en periodekenmerken.