Hasso Baudis

Hasso Baudis is een Duitse meester die eind jaren zeventig bekend werd in Noord-Duitsland en die het voltijds pijpenmaken slechts ongeveer vijf jaar volhield voordat hij het vak volledig opgaf. Ondanks de korte duur van zijn carrière wordt zijn naam nog altijd genoemd wanneer verteld wordt over de generatie jonge meesters die zich in West-Duitsland in die jaren vormde.

De korte levensduur van het atelier

Aangenomen wordt dat de productie in 1977 begon, toen Baudis nog student was. Er wordt verteld dat zijn pijpen voor het eerst te koop werden aangeboden bij een tabakszaak in Hamburg; dit detail berust uitsluitend op overleveringen binnen de pijpengemeenschap zelf. Naarmate zijn bekendheid toenam, zou er een werkrelatie zijn opgebouwd met het bedrijf Tuxedo, dat de Duitse distributie van merken als Dunhill en Stanwell verzorgde; deze samenwerking en een introductieartikel dat naar verluidt in 1981 in een Duits pijpentijdschrift verscheen, konden niet in onafhankelijke bronnen worden bevestigd.

Het atelier sloot in 1983. Baudis liet zijn werkbank in Oldenburg achter aan Robert Mewis, de architect en ontwerper die het pijpenmaken van hem had geleerd, en keerde zelf terug naar zijn eigenlijke beroep, de architectuur. Mewis zette de productie voort tot eind jaren tachtig en maakte daarna dezelfde keuze door eveneens naar de architectuur over te stappen. De reden voor Baudis' zo vroege terugtrekking is nooit opgehelderd.

Vorm en vakmanschap

Baudis wordt beschouwd als een meester die, in plaats van gevestigde mallen te herhalen, bij elk stuk een eigen vormexperiment aanging. De briar-blokken die hij gebruikte, werden geselecteerd op hun hoge nerfkwaliteit, en het oppervlak werd afgewerkt in roodtinten variërend van licht tot donker. Ook zijn mondstuk-afwerking werd naar de maatstaven van die tijd als goed beschouwd. Dat hij vaak in één adem wordt genoemd met andere Duitse meesters van dezelfde jaren, zoals Rainer Barbi, heeft bijgedragen aan het vestigen van deze reputatie op het gebied van kwaliteit.

Hij deed ook experimenten die buiten de klassieke pijpenlijn vielen: er is bekend dat hij voorbeelden maakte die de vormgeving van objectkunst benaderden, opgebouwd uit acrylbuizen en grote metalen onderdelen. Het meest besproken van deze experimenten wordt omschreven als een zwaanvormige pijp met vleugels bewerkt in wit goud; het enige verhaal over dit stuk is te vinden in pijpenencyclopedieën, een onafhankelijke registratie ontbreekt.

Stempels

De totale productieomvang is onbekend; binnen de gemeenschap wordt een aantal tussen duizend en twaalfhonderd geschat, maar dit cijfer is niet bevestigd. Stukken uit de eerste periode dragen het stempel "Hasso Baudis". Op een datum vóór 1981 werd het stempel ingekort tot louter "Hasso"; bij de meest zorgvuldig afgewerkte exemplaren is de letter "o" van dit woord vervangen door een klein diamantje. Deze verandering in stempelvorm wordt vandaag nog gebruikt als een grove datering van pijpen die in omloop zijn.

Door de korte productieperiode en het geringe aantal stukken komen met Hasso Baudis gesigneerde pijpen zelden voor in de tweedehandsmarkt.