Hynick

Hynick is de naam van de eenmansatelier die de Amerikaanse pijpenmeester Tim Hynick runt in de brede omgeving van Boston, in de staat Massachusetts. Deze werkplaats, die niets van doen heeft met serieproductie, wordt gerekend tot de ambachtelijke makers die jaarlijks een beperkt aantal pijpen afleveren. Het merk is niet zozeer landelijk breed bekend geworden, maar is eerder een naam gebleven die circuleert onder verzamelaars in de omgeving van New England.

Het Begin van de Weg

In welk jaar de werkplaats precies is opgericht, kan niet aan een duidelijke bron worden gekoppeld; uit beschikbare gegevens van verkopers en clubs blijkt dat Hynick in de jaren 2000 met produceren begon. Er wordt vermeld dat de meester het vak niet op eigen houtje uitprobeerde, maar leerde aan de werkbank van gevestigde Amerikaanse makers. In verkooppresentaties komen in dit verband namen voor als J.M. Boswell en Joe Skoda, de oprichter van de werkplaats Skoda Pipes; omdat deze informatie op één enkele verkopersbron berust, moet ze met enige voorzichtigheid worden gelezen. Hynick zelf heeft ook de steun genoemd die hij in zijn beginperiode van andere makers kreeg.

Wat grondstoffen betreft werkt de werkplaats met geselecteerde briarblokken die worden betrokken van dezelfde leveranciers waar Amerikaanse makers uit het hogere segment naartoe gaan. Deze keuze is ook de belangrijkste factor die het productievolume in eenmansateliers bepaalt: streng geselecteerde blokken betekenen weinig, maar consistent, pijpen.

Vormopvatting

Twee groepen vormen het grootste deel van de productie van de werkplaats. De eerste zijn freehand-pijpen met de invloed van de Deense school; lichamen die zich ontwikkelen volgens de nerfrichting en die zich bewust van symmetrie verwijderen, vormen de bepalende lijn van deze groep. De tweede groep bestaat uit klassieke vormen die in middelgrote tot grote maten zijn gehouden. In beide groepen geldt het aan de grote kant houden van de afmetingen als een keuze die het handwerk van de meester zichtbaar maakt.

Oppervlakte- en Mondstukwerk

De meest kenmerkende toepassing van de werkplaats is de door Hynick zelf ontwikkelde gestructureerde oppervlaktebewerking. Deze bewerking, die in plaats van een regelmatig herhalend patroon diepe en onregelmatige inkepingen achterlaat, geeft de kop een uiterlijk dat doet denken aan een ruw, onbewerkt steenoppervlak, en geldt als het handelsmerk van het merk. Ook de mondstukken worden niet kant-en-klaar ingekocht; de meester vormt acryl- en Cumberland-staven op zijn eigen draaibank. Volgens verkopersgegevens zijn bij sommige exemplaren zilveren en koperen ringovergangen tussen steel en mondstuk aangebracht.

Over het merk bestaat geen samenhangende officiële bron. De meest uitgebreide tekst is een verslag van een werkplaatsbezoek dat is gepubliceerd in de kring van een in Boston gevestigde pijpenclub; de overige informatie berust grotendeels op verkopersgegevens en berichten van verzamelaars. Ook op welk niveau de werkplaats vandaag werkt, kan niet met een actuele bron worden bevestigd.