Invicta Briars

Invicta Briars is een klein Brits atelier dat briar-pijpen produceert met een gering aantal ambachtslieden. Het meest interessante aspect van de oprichting, die zijn naam in 1974 kreeg, is dat het werk niet begon met het maken van pijpen, maar met het repareren van gebroken pijpen; dit reparatieverleden bepaalt ook het huidige karakter van het merk.

De Eerste Periode: Reparatie

Volgens de overlevering werd de kern van het atelier in 1947 opgericht in Chatham, de haven- en garnizoensstad in Kent; als adres wordt het oude gebouw van de "Ragged School" aan King Street genoemd. Deze details berusten grotendeels op de eigen presentatie van het merk en op Pipedia, en worden niet ondersteund door een onafhankelijk archiefdocument.

De timing is niettemin in overeenstemming met de omstandigheden van die tijd. In de jaren na de oorlog was briarhout schaars en duur; het opknappen van een bestaande pijp was zowel makkelijker als gevraagder werk dan een nieuwe pijp maken. Het atelier hield zich tot 1974 onder de naam Medway uitsluitend bezig met reparatie, en gold volgens de overlevering als de bekendste pijpenreparatiewerkplaats van het land. De volledige vorm van de naam varieert in de bronnen tussen "Medway Pipe Repair" en "Medway Briar Pipes Repair".

Overgang naar Productie en Meesters

In 1974 ging het bedrijf over naar Colin Leeson, en de naam werd Invicta Briars. Leeson sloot het reparatiewerk niet; hij voegde er pijpproductie aan toe. Het zwaartepunt verschoof in de loop der jaren vanzelf, en productie werd de hoofdactiviteit. Het atelier produceerde een tijdlang, naast zijn eigen merk, ook voor andere Britse pijpenhuizen; in de jaren waarin de industrie kromp, was het in Groot-Brittannië gebruikelijk dat enkele kleine ateliers een groot aantal merken in leven hielden.

Peter Ellam, die later bij het atelier kwam, nam na vijfendertig jaar de zaak van Leeson over. Leeson overleed in februari 2013. Een andere naam die hier langskwam, is Colin Fromm, bekend om zijn vakmanschap in freehand-vormen, die zich later richtte op zijn eigen merk Castleford; volgens secundaire bronnen nam Fromm later ook de leiding over de productie van Charatan op zich.

Stijl

Invicta-pijpen blijven dicht bij de sobere Britse lijn: ingetogen proporties, voorkeur voor rechte adering en degelijke afwerking. Wat sinds de oprichting onveranderd is gebleven, is de schaal; het atelier heeft nooit fabrieksomvang bereikt. De lange beginperiode van reparatiewerk maakte het atelier minder ervaren in vormexperimenten dan in degelijkheid en de juiste maatvoering; in dat opzicht wordt Invicta gerekend tot de stille maar voortdurend actieve schakels van de Britse pijpenmakerij.

Het merk meldt dat het de laatste jaren werkt in een klein dorp, in een oud boerderijgebouw, en in plaats van computergestuurde machines draaibanken en slijpmachines uit het begin van de vorige eeuw gebruikt. Deze informatie berust uitsluitend op de eigen presentatie en kon niet worden geverifieerd; toch wijst het op een keuze die het atelier positioneert aan de kant van handwerk in plaats van seriematige productie.