Jan Harry Seiffert

Jan Harry Seiffert (1965 – 2019) was een Duitse pijpenmaker uit een in Kassel gevestigde familie van tabaksimporteurs en pijpengroothandelaren, die tijdens een kort maar invloedrijk meesterschap slechts zo'n honderd pijpen per jaar maakte. Het familiebedrijf Heinrich Seiffert & Sohn was lange tijd een bekende naam in de Duitse pijpenhandel; de commerciële kant van het vak was Seiffert dan ook al vertrouwd voordat hij zelf aan de werkbank ging staan.

Familiekring en eerste pijp

De zakenwereld van zijn vader, een tabaksimporteur, vormde ook de opleiding van de zoon. (De naam van de vader wordt in bronnen op twee manieren gespeld: Detlef en Detlev.) Een van de jeugdvakanties bracht hij door in Denemarken, bij Jens Tao Nielsen, die aan het hoofd stond van het atelier Svendborg Piber. Naar verluidt sneed hij tijdens die vakantie zijn eerste pijp uit een reeds voorgeboord kopblok dat hem werd gegeven. Een detail dat de plaats van de familie in deze wereld illustreert, is dat zijn peetvader Kapp was, een van de vennoten van het huis Peterson; vandaar zijn tweede naam Harry.

Tijdens zijn schooljaren kwam muziek erbij als tweede bezigheid. Seiffert, die vooral basgitaar maar ook toetsen en percussie speelde, stond vanaf zijn zestiende op het podium en bleef zijn hele leven een bekende funk-jazzmuzikant in de omgeving van Kassel. Dat hij als merkembleem een teken koos dat een pijp met een g-sleutel combineert, is een spoor van dit tweede leven.

Opleidingsstations

Na school spreidde hij zijn leertijd over drie verschillende landen. Eerst keerde hij terug naar Svendborg en maakte hij van dichtbij kennis met de Deense atelierdiscipline. Vervolgens ging hij naar Italië, naar de vestigingen van Savinelli bij Varese, waar hij leerde hoe de seriematige productie werkte. Het laatste station was Peterson in Dublin, waar hij zich vooral toelegde op zilverbewerkingstechnieken op pijpen. Uit deze periode wordt overgeleverd dat hij ook meewerkte aan het ontwerp voor de Sherlock Holmes-serie van Peterson en een aandeel had in het ontstaan van de modellen "Hudson" en "Mycroft".

Eigen atelier en stijl

Bij zijn terugkeer naar Kassel nam hij de leiding van de reparatiewerkplaats van het familiebedrijf over; met werkbanken uit Denemarken en Engeland breidde hij zijn uitrusting uit en begon hij zijn eigen pijpen te maken. Zijn eigenlijke marktintroductie vond plaats in 1993 op de Intertabac-beurs in Dortmund. Volgens de gegevens moest hij tussen 1998 en 1999 vanwege ziekte pauzeren; afgezien daarvan bleef zijn productie op maatwerkschaal, ongeveer honderd pijpen per jaar. Na de liquidatie van het familiebedrijf eind 2011 verplaatste hij zijn atelier naar Hirschhagen, bij Kassel.

Zijn stijl draagt de invloed van de Deense school: asymmetrische, vloeiende kopvormen die worden bepaald door de aderloop, en onbewerkt gelaten platoranden zijn veelvoorkomend. Daarnaast maakte hij ook strak lijnende klassieke vormen. Zijn gebruik van zilver, messing en exotisch hout als polsband of verbindingsring toont de voortzetting van de metaalbewerking die hij in Dublin opdeed. Ongeveer driekwart van zijn pijpen is geboord volgens de in Duitsland gangbare 9 mm-filtermaat.

Seiffert overleed op 2 augustus 2019 na een langdurige ziekte. Het werk dat hij naliet, wordt beschouwd als een van de weinige voorbeelden van de Duitse interpretatie van het freehand-concept.