Kurt Huhn (Pipecrafter): Een Werkbankmeester uit Rhode Island

Kurt Huhn is een pijpenmaker die werkt in zijn kleine atelier in Clayville, in de Amerikaanse staat Rhode Island, en die zijn producten signeert met de naam Pipecrafter. Volgens de bronnen ging hij in 2003 als halfprofessional achter de werkbank staan en zette hij zijn werk voort op halfprofessionele schaal, zonder het om te vormen tot een fabrieksband. Zijn naam raakte in de op internet gebaseerde Amerikaanse pijpengemeenschap van de jaren 2000 bekend, zowel door de pijpen die hij produceerde als door de openhartige manier waarop hij over zijn werk vertelde.

Atelier en Methode

Huhns pijpen zijn stuk voor stuk met de hand afgewerkte werkstukken; in dat opzicht vallen ze binnen de definitie van artisan-pijp. In plaats van mondstukken uit een kant-en-klare mal te nemen, snijdt hij ze met de hand uit een ebonietstaaf; deze keuze maakt het mogelijk het mondstuk af te stemmen op de hoek van de steel en het rookkanaal, en is de gebruikelijke houding van het ambachtelijke kamp in de discussie over mondstukmaterialen.

Een technisch detail dat in de artikelen over de werkbank naar voren komt, betreft de bewerkingsvolgorde. In de gangbare praktijk wordt het blok eerst geboord en wordt de romp vervolgens op deze boringen afgestemd; Huhn heeft echter in minstens één werk eerst de romp volledig afgewerkt en pas daarna de boringen aangebracht. Deze volgorde geeft de maker vrijheid met het oog op het samenbrengen van de nerf in briar in de gewenste lijn; daar staat tegenover dat het vergt dat de kanalen in een reeds afgewerkte romp foutloos op elkaar aansluiten, waardoor de foutmarge klein is en speciale boorpunten nodig zijn. Ook waar het materiaal vandaan te halen is, behoort tot zijn interesses; deze discussie is op PipoWiki samengebracht onder de titel aanvoer van briar-blokken.

Band met de Gemeenschap

Huhns bekendheid is nauw verweven met twee internetmedia van zijn tijd. Een daarvan is de USENET-discussiegroep alt.smokers.pipes (kortweg A.S.P.). De groep koos elk jaar via stemming van de leden een "pijp van het jaar"-vorm, waarna de deelnemende makers die vorm vrij interpreteerden. In 2007 werd de poker gekozen als vorm; bij de pijp die Huhn voor dit project maakte, werd de bodem afgevlakt en het platte oppervlak enigszins naar de steel toe verlengd.

Het tweede medium is het dagboek dat hij jarenlang bijhield. In de vermeldingen daarin worden de afmetingen van individuele pijpen, de gebruikte verftint en de tegenslagen tijdens het maakproces stuk voor stuk opgesomd. Dit soort openbare productienotities vormt een eersterangsbron voor wie de Amerikaanse werkbankcultuur van de jaren 2000 wil volgen.

Reeksen en Nadien

Een van de door Huhn benoemde series is de "Mount Doom"-lijn, ontworpen om op tafel te rusten. Omdat tafelpijpen ontworpen zijn om op eigen gewicht stabiel te blijven staan in plaats van in de hand te worden vastgehouden, wijken de rompverhoudingen en de balansberekening bij dit soort werk af van gewone pijpen.

De signatuur Pipecrafter is het product van een smalle periode die van het midden tot het einde van de jaren 2000 loopt; ook zijn dagboeknotities worden tegen 2009 schaarser. In diezelfde jaren interesseerde Huhn zich ook voor meubelmakerij en messmakerij. Deze houding, waarbij hij zijn eigen werkbank, methode en fouten openlijk aan het publiek vertelde, geldt als een kenmerkend trekje van de kleinschalige Amerikaanse makersgeneratie van die tijd.