Lindner (Michael Lindner)

Lindner is het merk van de handgemaakte pijpen die de Amerikaanse meester Michael Lindner van begin jaren 2000 tot in de tweede helft van de jaren 2010 alleen heeft geproduceerd. Lindner groeide op in de omgeving van Detroit; voordat hij achter de werkbank ging zitten, had hij een opleiding in schone kunsten en design, aangevuld met een studie bedrijfskunde. De productie oversteeg nooit de schaal van een atelier: ongeveer honderd pijpen per jaar, allemaal uit dezelfde hand.

Van detailhandel naar atelier

Lindner kwam eerst als verkoper in de pijpenwereld terecht. The Piperack, dat hij in 1997 oprichtte, was een van de vroege internetbedrijven die tweedehandspijpen (estate) verzamelden, opknapten en opnieuw in omloop brachten. Tegen 2000 wilde hij het reparatie- en restauratiewerk in eigen huis onderbrengen; de draaibank die hij daarvoor aanschafte, leidde tot een ongeplande koerswijziging. De eerste pijpen die op diezelfde bank ontstonden, veranderden zijn bezigheid van verkoop in vervaardiging.

De techniek leerde hij grotendeels al doende. Volgens zijn eigen verhaal wezen in de eerste jaren vier namen hem de weg: Jimmy Cooke bij het opzetten van de machines, Trever Talbert bij de keuze van uitrusting en gereedschap, John Eells wat betreft de afwerkingsnormen, en Paul Bonacquisti bij zaken als de kopvoering en de keuze van de draaibank.

Materiaal en afwerking

De briar-leverancier van het atelier was de Italiaan Mimmo, die ook aan veel bekende meesters blokken leverde. De blokken werden ongeveer drie jaar bewaard in een omgeving die openstond voor seizoenswisselingen. Zandstralen werd niet uitbesteed, maar in het atelier zelf gedaan.

De mondstukken werden niet uit een kant-en-klare mal gehaald, maar gedraaid uit uit Duitsland aangevoerde eboniet staven (mondstukmaterialen). Bamboe, hoorn, exotische houtsoorten en uit Canada aangevoerde mastodontivoor werden gebruikt in versieringsdetails. Voor het rookkanaal gold één vaste norm: de pijpenreiniger moest de kop kunnen bereiken zonder dat het uiteinde van het kanaal werd verbreed. Het meest herkenbare detail van het merk is echter het uiteinde van het mondstuk; de brede, trechtervormige holte en het holle bijtvlak worden door verzamelaars als op zichzelf onderscheidend beschouwd.

Vormen en stempels

Het repertoire ontwikkelde zich langs twee lijnen: aan de ene kant hedendaagse interpretaties van Engelse klassiekers, aan de andere kant vrije vormen (freehand) met een Deense invloed. Blowfish werd hiervan de bekendste. De van de natuur geïnspireerde reeks "Flower" bestaat dan weer uit kernen die naar bloemnamen zijn genoemd, zoals Ladyslipper en Calla.

Volgens de gegevens werd de kwaliteitsgraad met letters aangegeven; op gladde oppervlakken duidden B, A en AA een oplopende schaal aan, met het stempel Dragonfly helemaal bovenaan. In latere jaren werden aan de lettergraad cijfers in een cirkel toegevoegd, die de complexiteit en de lengte van de vorm aangaven.

Briarlab en daarna

In de zomer van 2015 richtte Lindner, samen met Nate King en enkele andere meesters, in Indianapolis het gezamenlijke atelier Briarlab op. De bedoeling was een goed uitgerust, ruim atelier te delen en er onderricht te kunnen geven aan wie pijpen wilde leren maken. De onderneming was niet langdurig; volgens overlevering sloot het atelier in 2017, en kort daarna staakte ook Lindner de productie en deed hij zijn machines van de hand. Het merk levert vandaag geen nieuwe stukken meer.