Loewe & Co.

Loewe & Co. is een Engels pijpenmerk dat voortkwam uit de winkel en werkplaats die de van oorsprong Franse Emil Loewe in 1856 aan Haymarket in Londen opende. Het bedrijf, dat wordt gerekend tot de gevestigde negentiende-eeuwse pijpenzaken van Londen, staat bekend om zijn spigot-verbindingen met zilveren ring en om modelnamen die zijn ontleend aan Britse plaatsnamen.

De jaren aan Haymarket

De naam Loewe wordt in de pijpenliteratuur regelmatig aangehaald als het eerste huis in Engeland dat pijpen van bruyèrehout (briar) maakte. Er bestaat geen onafhankelijk document dat deze eer bevestigt; vergelijkbare verhalen over voorrang doen in dezelfde jaren ook de ronde rond Comoy's of London en Charatan, die in Londen rond dezelfde tijd hun bedrijf begonnen, waardoor onpartijdige bronnen de eer nooit met zekerheid aan één merk toekennen. Zeker is wel dat Loewe een van de Londense werkplaatsen was die vroeg op briar overstapten.

Het handelsmerk van het bedrijf is de spigot-verbinding. Door de zilveren ring aan het uiteinde van de steel, waarin het mondstuk past, wordt het mondstuk een afneembaar en weer aan te brengen onderdeel. Volgens de bronnen werd dit systeem aanvankelijk bedacht met het oog op klanten in het buitenland: brak het mondstuk, dan kon er een nieuw exemplaar als los onderdeel worden gemaakt en verzonden. De Londense keurstempels op de ringen vormen tegenwoordig de stevigste basis om het merk te dateren.

Stempels en modelnamen

Het klassieke stempel is over drie vlakken van de steel verdeeld: rechts "LOEWE" en "LONDON W.", links in een ovaal kader het logo "L&Co", en op het onderste vlak de modelnaam. De meeste namen zijn gekozen van de kaart van Groot-Brittannië; Albury, Banbury, Kendal, Liverpool, Sheffield en Woodstock zijn de bekendste voorbeelden op de lijst. De namen verraden de vorm niet rechtstreeks: Larne is een canadian, Boston juist weer het equivalent van een billiard.

De aanduiding van de kwaliteitsgraad kwam later. Volgens de catalogi begon men op een datum tussen 1956 en 1964 de namen Centurion, Original en Old English onder het ovale logo te stempelen; stempels als Mounted, Spigot, Standard en Straight Grain wijzen op een nog latere periode. Op pijpen van vóór 1920 ontbreekt het kwaliteitsstempel. De modelnamen werden vóór een datum vóór 1968 vervangen door drie cijfers die met een negen beginnen; deze nummering liep door tot begin jaren tachtig. Omdat de nummering in de Cadogan-periode opnieuw werd opgezet, verwijzen oude en nieuwe nummers niet naar dezelfde vorm.

Van Civic naar Cadogan

Het bedrijf ging, na de generaties die op de oprichter volgden, over in handen van de eigenaren van het merk Civic. Het exacte jaar van de overname is onbekend; in de bronnen wordt aangenomen dat de overdracht ruim vóór 1960 was voltooid en dat Civic op dat moment het bedrijf leidde. In de loop van de jaren zestig ging het oorspronkelijke pand aan Haymarket verloren door bestemmingsplannen en werd de productie over verschillende adressen in Londen verspreid; een van de genoemde adressen is Hammersmith. Rond 1979 werd het merk eigendom van het Cadogan-concern, dat ook namen als BBB, Comoy's, GBD en Orlik onder zijn dak bracht. De overname van Orlik in 1980 maakte het mogelijk om de gehele productie van het concern samen te brengen in de fabriek in Southend-on-Sea. Uit de periode waarin de productie nog niet op één plaats was geconcentreerd, zijn ook Loewe-pijpen bekend met een stempel "St Claude - France" op de zijkant van de steel. Als bedrijf werd Loewe naar verluidt eind jaren tachtig ontbonden; de naam bestaat vandaag nog voort als een merk dat Cadogan spaarzaam gebruikt.

Plaats in het verzamelen

Op de estate-markt concentreert de belangstelling zich op pijpen van vóór de verhuizing van de productie naar Southend; de Haymarket-periode en de vroege Civic-jaren vormen het meest gezochte tijdvak. Het merk laat zich niet gemakkelijk dateren, omdat de stempelmatrijzen grotendeels ongewijzigd bleven ondanks wisselende eigenaren, zonder de vaak veranderende stempelkalender die men bijvoorbeeld bij Dunhill of Charatan ziet. Daarom fungeren exemplaren met zilveren ring als maatstaf; het keurstempel geeft het jaar van de pijp rechtstreeks weer. Dat Cadogan zelfs in de Southend-productie het stempel "London" bleef gebruiken, wordt gezien als een van de factoren die de verwarring vergroten.