Longchamp

Longchamp is het Franse merk dat Jean Cassegrain in 1948 in Parijs oprichtte en dat bekendstaat om zijn pijpen waarvan ketel en steel met leer zijn bekleed. Het merk ontstond uit een onverwachte oplossing in het naoorlogse Parijs; binnen enkele jaren werd het de naam van een complete mode in de pijpenwereld, om in de daaropvolgende decennia zijn zwaartepunt naar lederwaren te verleggen en zo zijn huidige identiteit te verwerven.

Een idee ontstaan in een tabakszaak

Het vertrekpunt van het merk is de kleine tabakszaak "Au Sultan" aan de Boulevard Poissonnière in het tweede arrondissement van Parijs. In deze zaak, die al vóór de oorlog werd gerund, werden naast tabaksproducten ook zaken als vulpennen verkocht. Jean Cassegrain nam de leiding van de zaak vlak na de oorlog over; in de bedrijfsregistratie wordt 1 februari 1948 als officiële startdatum van het merk vermeld.

Een groot deel van de voorraad die hij samen met de zaak overnam, bestond uit pijpen uit de oorlogsjaren. De productiebeperkingen die Frankrijk in 1940 invoerde, hadden hun stempel op deze partij gedrukt: het vakmanschap was grof en de ketels vertoonden opvallende vullingen. Nu de markt was teruggekeerd naar vooroorlogse maatstaven, was zo'n voorraad niet gemakkelijk kwijt te raken. De oplossing die Cassegrain vond, was om ketels en stelen door een zadelmaker in leer te laten bekleden. De bekleding verhulde het gebrekkige briaroppervlak volledig; alleen de rand van de ketel en het uiteinde van de steel bleven zichtbaar. Het resultaat was zowel een ongewoon uiterlijk als een ketel die minder heet aanvoelde in de hand.

Het renpaardembleem en de snelle verspreiding

Omdat de naam Cassegrain door een familielid als handelsnaam was geregistreerd, gaf de oprichter zijn nieuwe onderneming de naam van de renbaan Longchamp bij Parijs, naar zijn interesse in paardenrennen. Als embleem werd gekozen voor de silhouet van een galopperend renpaard met jockey.

Toen de oude voorraad was uitverkocht, werd de leerbekleding de enige productlijn; volgens de gegevens werden de ketels in deze fase besteld bij gevestigde Franse fabrikanten zoals Ropp en Butz-Choquin. De snelle verspreiding van het product had veel te danken aan het grote aantal geallieerde militairen dat destijds in Parijs verbleef; naar verluidt kreeg het bedrijf ook een leveringscontract met Amerikaanse legerverkooppunten. Het assortiment breidde zich geleidelijk uit met fijnere leersoorten zoals kalfs- en suèdeleer, levendige kleuren en kleine formaten.

Het idee van de leerbekleding zette ook andere producenten ertoe aan hun eigen lijn te maken; GBD, Sasieni, Gubbels en Savinelli worden genoemd als namen die deze trend volgden.

Overstap naar lederwaren en het einde van de pijpproductie

De familie breidde zich in 1955 uit naar kleine lederwaren; pijpenhoesjes, tabakszakjes, asbakken en aanstekers, artikelen die dicht bij de pijpenwereld lagen, maakten ook deel uit van deze lijn. In 1959 werd bij Segré, nabij Angers, de eerste werkplaats van het merk geopend. Vanaf de jaren 1960 verschoof het zwaartepunt geleidelijk steeds meer naar lederwaren.

De belangstelling voor pijpen met leerbekleding nam na 1970 af. Deze pijpen verschenen voor het laatst in de catalogus van 1978; volgens de gegevens werden reeds geplaatste bestellingen tot 1980 afgehandeld. De naam Longchamp wordt in de pijpengemeenschap tegenwoordig alleen nog geassocieerd met de verzamelstukken uit deze periode.