Nanna Ivarsson

Nanna Ivarsson (geb. 5 april 1974) is een Deense pijpenmaker en de derdegeneratiemaker van de familie Ivarsson. Als kleindochter van Sixten Ivarsson en de jongste van de twee dochters van Lars Ivarsson vertegenwoordigt Nanna een van de zeldzame voorbeelden waarin dezelfde werkbank en dezelfde stempel drie generaties lang ononderbroken doorlopen. Haar naam wordt genoemd als de levende voortzetting van de Deense school.

De Overdracht van het Gereedschap

Wat Nanna Ivarssons positie in het vak bepaalt, is minder een achternaam dan een concrete overdracht: het handgereedschap en de werkbanken die haar grootvader tijdens zijn leven had verzameld, kwamen aan haar toe. Deze overdracht gebeurde niet vanzelf. Nadat ze het beroep van industrieel ontwerper had verlaten en naar pijpen was teruggekeerd, werkte ze een jaar lang opnieuw als leerling in het atelier van haar vader; pas aan het einde van deze periode liet Lars de uitrusting van Sixten aan zijn dochter over. Zo bleef het gereedschap uit de oprichtingsjaren van de Deense pijpenmakerij in de handen van de derde generatie zijn werk doen.

Vroege Start en Opleiding

Nanna, die opgroeide in de periode dat het gezin op het platteland woonde, verkocht volgens de gegevens al op negenjarige leeftijd haar eigen eerste zelfgemaakte pijp; dit geldt als een ongewoon vroege start in het vak. Als tiener bereikte haar werk kopers buiten Denemarken, in Duitsland en Japan, en werd de jonge maakster geïntroduceerd op de nationale televisie.

Op achttienjarige leeftijd vestigde ze zich in Kopenhagen en werd ze leerling bij haar grootvader Sixten Ivarsson. Na diens ziekte leidde ze het atelier een tijdlang alleen, waarna ze begon aan een vijfjarige opleiding industrieel ontwerp aan de Deense Ontwerpacademie. Na haar diploma werkte ze nog twee jaar in dit vakgebied, maar koos ze uiteindelijk voor het pijpenmaken als haar beroep.

Atelier en Stijl

In 2007 verhuisde ze naar New York, naar Brooklyn; de draaibank en andere uitrusting werden per schip vanuit Denemarken verstuurd. Een bezoek aan het land werd verkort doordat ze tijdens dat bezoek de persoon ontmoette met wie ze zou trouwen. Vandaag woont en werkt ze in een klein kustplaatsje ten zuiden van Kopenhagen. Haar jaarlijkse productie is laag; volgens een artikel uit 2012 had ze tot dat moment in haar carrière ruim vijfhonderd pijpen gemaakt.

Haar vormopvatting berust op de verhoudingstraditie van de familie, maar draagt ook de sporen van haar ontwerpopleiding. Blowfish, eikel en composities met lange steel (long shank) behoren tot de vormen waarmee ze vaak werkt. Naast funda kökü (briar) is bekend dat ze bamboe en hoorn als tussenmateriaal gebruikt.

Stempels

Op haar pijpen staat het ringvormige gezamenlijke familiekenmerk "an Ivarsson product"; het kenmerk dat de maakster onderscheidt, zijn de letters "N.I.". Ze zet ook de visstempel voort die haar vader alleen op werk zette dat hij in elk opzicht volmaakt achtte. Deze stempel wordt naar verluidt gemiddeld eens in de paar jaar gebruikt, waardoor exemplaren met het visteken vanuit verzamelperspectief een aparte plaats innemen.

De zoon die in oktober 2008 werd geboren, kreeg ter nagedachtenis aan zijn overgrootvader de naam Sixten. Of de lijn Ivarsson zich uitstrekt tot een vierde generatie, is vooralsnog een open vraag.