Paolo Becker

Paolo Becker is de naam van het handgemaakte pijpenmerk dat hij samen met zijn vader Fritz Becker in Rome oprichtte en dat sinds 1979 zijn achternaam draagt. Het vader-en-zoonatelier werkte op een geheel andere schaal dan de grote productiehuizen van de Italiaanse pijpenmakerij: de productie kwam nooit op fabrieksniveau, elk stuk ging van begin tot eind door dezelfde handen, en het merk kon niet in één enkele school worden ondergebracht. Paolo Becker overleed in december 2014; het atelier wordt voortgezet door zijn zoon Federico Becker.

Fritz Becker

De oprichter van het merk, Fritz Becker, werd in Wenen geboren als kind van een joodse familie en moest Oostenrijk eind jaren dertig verlaten. Na het einde van de oorlog vestigde hij zich in Rome, waar hij bleef wonen tot zijn dood in 1991. Van Becker, die verschillende talen sprak, wordt overgeleverd dat hij tijdens de oorlogsjaren als tolk voor de Britse inlichtingendienst werkte en later het Wereldjoods Congres bij het Vaticaan vertegenwoordigde; beide gegevens berusten op één enkel verhaal.

Becker, wiens eigenlijke beroep schilder en beeldhouwer was, begon met het maken van pijpen na de gewoonte om de pijpen die hij zelf gebruikte, zelf op te knappen. De eerste proeven ontstonden op de zolderverdieping die hij in Rome ook als schildersatelier gebruikte.

De Oprichting van het Merk

Paolo Becker begon in 1974 regelmatig deel te nemen aan het werk van zijn vader. Volgens de gegevens werd de eerste regelmatige productie van het duo gemaakt voor Carmignani, een gevestigde Romeinse tabakszaak, onder de stempel "Carmignani – Hand Made"; de naam Becker werd pas in 1979 op de pijpen gestempeld, en dat jaar geldt als het begin van het merk. Het grootste deel van de productie ging vanaf de jaren tachtig naar de Verenigde Staten.

Volgens de gegevens opende Paolo Becker in 1989 samen met Giorgio Musicò, die Carmignani leidde, in Rome een gezamenlijke ruimte die zowel als winkel als als atelier fungeerde. De daaruit voortgekomen serie Becker & Musicò bestond uit pijpen die dicht bij de gematigde afmetingen en het ongeornamenteerde van Engelse klassiekers stonden; Paolo Becker werkte in deze lijn samen met Musicò's zoon Massimo. De productie van Becker & Musicò is later gestaakt.

Graden, Materiaal en Vorm

De kwaliteitsindeling wordt opgebouwd met namen van speelkaarten: in de reeksen klaveren (clubs) en harten (hearts) volgen de niveaus twee, drie en vier elkaar op, met bovenaan de Royal Flush-stempel. De hogere niveaus worden zowel onderscheiden naar de kwaliteit van de nerf als naar de complexiteit van de vorm.

Voor de ketels werd plateau-briar (funda kökü) uit de Zuid-Italiaanse regio Calabrië gebruikt. Paolo Becker werkte daarnaast met morta, aardbeiboomhout en kersenhout, en gaf bij de mondstukken de voorkeur aan acrylaat en eboniet (vulcanite), bij de versiering aan buxushout en zilver. Aan het oppervlak zijn zowel zandstralen als glad afwerken te zien.

De signatuur Becker behoort tot de ateliers die niet in één enkele school kunnen worden ondergebracht. Onder dezelfde stempel bevinden zich aan het ene uiterste gematigde vormen die dicht bij Engelse klassiekers staan, aan het andere uiterste asymmetrische composities in de hogere niveaus die aan de Deense school doen denken; ook de Italiaanse neoklassieke traditie valt binnen deze bandbreedte.

Continuïteit

De pijpen die tijdens het leven van Fritz Becker verschenen, kunnen niet aan één enkele naam worden toegeschreven: in de stukken van de jaren zeventig en tachtig hebben vader en zoon samen gewerkt. Na 1991 gingen alle stadia van een pijp door de handen van Paolo Becker. Deze schaal en werkwijze plaatsen het merk, los van de huizen die catalogusproductie voeren, binnen de definitie van artisanale pijp. Met de overgang van het atelier naar Federico Becker heeft de naam Becker de derde generatie bereikt.