Parker

Parker is het pijpenmerk van Parker Pipe Co Limited, dat Alfred Dunhill in 1922 in Londen liet oprichten. Het ontstond niet uit ambachtelijke overwegingen maar uit een boekhoudkundige beslissing: ketels die in de Dunhill-werkplaats niet aan de eigen maatstaven voldeden, zouden voortaan onder een andere naam worden afgewerkt en op de markt gebracht. Vóór deze regeling werden afgekeurde pijpen tegen gereduceerde prijs verkocht, voorzien van een grote "X" over de Dunhill-stempel of met "Damaged Price" rechtstreeks in het hout geslagen.

De grenzen van de band met Dunhill

Parker beschouwen als "een gebrekkige Dunhill" doet de afstand tussen beide merken tekort. De afkeuringsbeslissing viel meestal vlak nadat de ketel was gedraaid; het blok scheidde zich dus af voordat het de branding, het rijpingsproces, het graveerwerk, de afwerking van de steel (stem) en de laatste finishfases onderging die voor de aan Dunhill toegewezen pijpen in het verschiet lagen. Het praktische gevolg is dit: de overgrote meerderheid van de pijpen die onder de naam Parker verschenen, heeft de lange bewerkingsreeks die Dunhill tot Dunhill maakt, nooit doorlopen. Hoewel de stempelregisters van de fabriek documenteren dat beide namen gedurende de jaren vijftig onder hetzelfde dak liepen, betekent dit niet dat de producten identiek waren. John C. Loring schrijft dat sommige exemplaren van vóór de oorlog en uit de jaren vijftig de indruk wekken pas in de afwerkingsfase te zijn afgekeurd; hij voegt daaraan toe dat de gebruikte briarwortel (briar) niet uitsluitend uit de voorraden van Dunhill afkomstig was, en dat er ook geen manier is om aan de hand van de pijp zelf de herkomst van het blok vast te stellen. Er is evenmin een spoor van dat Parker ooit in de catalogi of op de winkelrekken van Dunhill terechtkwam.

Oorlogsjaren en Hardcastle

In 1935 opende Dunhill een nieuwe fabriek naast Hardcastle Pipes, dat volgens de overlevering in 1908 was opgericht; het jaar daarop kocht Dunhill 49 procent van de aandelen van dit bedrijf, en in 1946 de rest. Op de door de overheid goedgekeurde lijst van pijpenfabrikanten tijdens de oorlogsjaren stonden Dunhill en Hardcastle, maar niet Parker. In deze periode van aanhoudende briarschaarste verschoof het bedrijf zijn productie naar bakeliet en bracht het onder de naam Wunup rookartikelen uit; dezelfde naam is ook terug te vinden op producten als tabaksdozen. Dat Wunup al sinds 1934 in gebruik was, blijkt uit de merkregistratieaanvraag die in 1946 in de Verenigde Staten werd ingediend. Het samenbrengen van beide namen onder één bedrijfsdak liet echter tot 1967 op zich wachten: dat jaar werd Parker-Hardcastle Limited opgericht en werd de productie van Hardcastle overgebracht naar de fabriek van Parker. Vanaf die datum wordt Parker niet langer beschouwd als een nevenproduct van Dunhill, maar als een merk dat op eigen benen staat.

Stempels en datering

Op pijpen van vóór de oorlog is de bezitsvorm PARKER'S te zien; volgens de overlevering werd uiterlijk vanaf 1936 overgestapt op de vorm zonder bezits-s, PARKER. Ook op Parker-pijpen wordt een datumcode gebruikt, maar het systeem staat los van dat van Dunhill: de code wordt achter de stempel MADE IN LONDON met daaronder ENGLAND geslagen. Bronnen zijn het niet eens over vanaf welk jaar de telling begint; aangenomen wordt dat deze van het midden van de jaren twintig tot de oorlogsjaren opeenvolgend doorloopt. Tussen 1945 en 1949 loopt de code van 20 naar 24; tussen 1950 en 1957 van 0 tot 7, onderstreept en boven de regel geplaatst. Omdat na 1957 noch een octrooinummer noch een datumcode meer werd aangebracht, is het moeilijk pijpen van na die datum in een jaar te plaatsen.

Markt en huidige status

Het merk verwierf van de jaren dertig tot de jaren vijftig een stevige positie op de Amerikaanse markt, om daarna uit het zicht te verdwijnen; in het Verenigd Koninkrijk bleef het wel aanwezig. In 1991 keerde het terug naar de Verenigde Staten en kwam het ook in Europa in de distributie. De naam Parker bestaat vandaag nog steeds, maar omdat de bronnen het niet eens zijn over waar en in welke werkplaats de pijpen momenteel worden geproduceerd, is over de huidige productieopzet niets met zekerheid te zeggen.