Perrin

Perrin is een kleinschalig productiebedrijf dat actief was in de Franse pijpenhoofdstad Saint-Claude. De oprichter, Roger Perrin, werkte volgens de overlevering eerst in de Londense pijpenindustrie en vestigde zich in de jaren 1920 in Saint-Claude. Het merk wordt niet herinnerd vanwege het aantal geproduceerde pijpen, maar vanwege het geoctrooieerde mechanisme dat in de kop werd geplaatst.

Het Geoctrooieerde Filtermechanisme

Wat Perrin-pijpen onderscheidde van andere producten uit Saint-Claude uit die tijd, was het interne mechanisme dat tussen mondstuk en kop werd geplaatst. Deze pijpen, gemaakt van geselecteerde briarblokken, hadden een groot uitneembaar filter, terwijl onderin de kop een klein gaatje was aangebracht dat lucht van buitenaf aanzoog. De vermelding "Special filtre — Brevet Perrin" op het stempel was de naam van deze geoctrooieerde oplossing; het gaatje werkte als een soort carburateur en voedde de luchtstroom.

Volgens de overlevering was het doel om de verbranding in balans te houden door de trek te regelen. In de praktijk bleef het resultaat omstreden: de onderdelen waren lastig schoon te maken en pijprokers toonden niet de verwachte belangstelling voor het mechanisme. Vergelijkbare zoektochten zijn gedurende de twintigste eeuw bij veel Europese fabrikanten te zien; voor het algemene kader van dit onderwerp kan het artikel pijpfilters en -systemen worden geraadpleegd.

Van Werkplaats naar Liquidatie

Toen het bedrijf werd opgericht, maakte het geen pijpen: het produceerde metalen accessoires voor vulpennen en mechanische potloden. Na verloop van tijd werd het maken van pijpaccessoires gestaakt en concentreerde het werk zich uitsluitend op schrijfgerei; volgens de overlevering werden hier ook in onderaanneming de mechanische onderdelen van Bic-balpennen geproduceerd. Zich richten op werk in onderaanneming was een weg waar de kleine werkplaatsen van Saint-Claude vaak op terugvielen om te overleven op een krimpende markt.

Perrin verliet rond 1949 zijn eerste werkplaats en verhuisde naar het naburige gebouw in dezelfde straat. Het pand was in de jaren 1920 gebouwd als werkplaats en garage door Eugène Vidaillet, die zich eerst bezighield met machinebouw en later met pijpenproductie, en werd een tijdlang verhuurd aan Coquerel en Renard. Perrin voegde een verdieping toe aan het gebouw en vestigde daar zijn eigen werkbanken. De activiteit bleef desondanks steeds verder afnemen: de productie stopte rond 1975, en het bedrijf werd pas in 1987 geliquideerd.

Sporen tot Vandaag

De productie van Perrin heeft nooit een groot volume bereikt; het merk was een van de tientallen kleine fabrikanten die in de schaduw bleven van de grote fabrieken van Saint-Claude. Daarom geldt een gestempelde Perrin-pijp, vergeleken met de wijdverspreide Franse merken uit de periode van de briarrevolutie van Saint-Claude, als een veel zeldzamer stuk voor verzamelaars.