Reid Robertson (Robertson Pipes)

Reid Robertson is de Amerikaanse pijpmaker achter het naar hemzelf genoemde merk Robertson Pipes. Zijn eerste pijpen maakte hij in 2021 in Asheville, North Carolina; later verplaatste hij zijn atelier naar Albuquerque in de staat New Mexico. Ondanks zijn relatief late start achter de werkbank behoort hij inmiddels tot de makers die in de hedendaagse Amerikaanse artisanale pijpenscene worden genoemd.

De Weg naar het Atelier

Pijpen maken was niet Robertsons eerste bezigheid. Volgens overleveringen is hij geboren in 1981 en groeide hij op in Lawrenceville, in de staat Georgia. Eveneens volgens overleveringen studeerde hij muziek aan Furman University in South Carolina en studeerde hij in 2004 af; na zijn afstuderen koos hij echter niet voor het muzikantschap als beroep. In plaats daarvan gaf hij lange tijd Engelse les in verschillende landen in Oost-Azië; zijn huwelijk met zijn vrouw Kelsey vond in die jaren plaats in Thailand, en het echtpaar keerde in 2018 terug naar de Verenigde Staten.

Zijn interesse in pijpen gaat veel verder terug, tot zijn kindertijd; de aanwezigheid van een pijprokende oudere in de familie voedde deze interesse. Hij begon op zijn achttiende met pijproken; volgens overleveringen was de eerste pijp die hij in handen kreeg een Sasieni 4-Dot brandy, een cadeau van zijn familie. Zijn belangstelling voor houtbewerking werd in 2020, toen zijn vrouw hem een draaibank cadeau deed, een echte bezigheid, en zijn eerste pijpen ontstonden het jaar daarop.

Leren en Meesters

Robertson begon, zoals veel op zichzelf werkende makers van zijn generatie, met video-instructies en geschreven handleidingen op het internet. Hij beschouwt de mondelinge ondersteuning die hij in die periode van ervaren namen kreeg, ook als onderdeel van zijn loopbaan; Jason Patrick, Sean Reum en Kadesh Swanson behoren tot de makers die hij in dit verband noemt.

Het kantelpunt kwam in het najaar van 2022, toen hij de gelegenheid kreeg om in North Carolina te werken bij de Amerikaanse meester David S. Huber. Na deze werkperiode bouwde hij zijn werkbank helemaal opnieuw op met nieuwe machines en handgereedschap, en veranderde hij de methode die hij tot dan toe had gehanteerd ingrijpend. In de periode daarna werkte hij ook enige tijd in het atelier van Chheda Pipes om zijn repertoire uit te breiden.

Vormentaal en Materiaal

De richting waarnaar Robertson zich aanvankelijk het meest voelde aangetrokken, is de vrije-vorm (freehand) ontwerpen van meesters als Huber en verder Jeff Gracik, Alex Florov, Kei Gotoh en Hiroyuki Tokutomi. In plaats van zich direct op deze complexe vormen te storten, koos hij ervoor om te beginnen met basismallen; hij kwam tot de overtuiging dat het beheersen van Anglo-Franse vormen zoals billiard en Dublin een voorwaarde is om over te stappen naar moderne ontwerpen. Zijn huidige repertoire beweegt zich op beide uitersten tegelijk: naast gevestigde mallen zoals lovat, volcano, bulldog, apple en de Deense prince staan ook eigen, door hemzelf benoemde originele vormen.

Voor de koppen wordt Griekse, Italiaanse en Marokkaanse briar (fundawortel) gebruikt, evenals Italiaans olijfhout. Bij de mondstukken komen naast eboniet, acryl en gietharsen ook ongewone materialen voor, zoals fordiet, gewonnen uit lagen autolak, en kunsthoorn.