Reum Pipes (Sean Reum)

Reum Pipes is het Amerikaanse handgemaakte pijpenmerk dat Sean Reum in zijn eentje produceert in zijn atelier in Noordwest-Montana. Reums intrede in het ambacht volgt geen klassieke leerlingschapslijn: hij begon in het vak met het repareren van oude scheermessen, en raakte via die wereld ook met pijpen bekend.

Een Zelfopgebouwde Werkbank

Zijn ontmoeting met pijprokende gebruikers op een forum voor scheermesliefhebbers bracht Reum eerst tot pijproken en vervolgens tot de vraag hoe een pijp gemaakt wordt. Zijn eerste pogingen deed hij met kant-en-klare uitsnijdsets. Omdat hij geen gereedschap had dat specifiek voor pijpenmaken bedoeld was, werkte hij met de gereedschappen die hij voor reparatiewerk gebruikte; zijn technieken ontwikkelden zich ook binnen de grenzen die deze gereedschapslijn toeliet. Wat hij miste, vulde hij aan via online bronnen en correspondentie met andere makers. Zijn eerste pijpen verschenen in 2013; volgens de gegevens maakte hij er in 2017 zijn voltijdse beroep van. Deze lijn van zelfontwikkeling wordt beschouwd als een herkenbaar patroon binnen de Amerikaanse handgemaakte-pijpenscene die zich vanaf de jaren 2000 heeft gevormd.

Vormtaal

Reums ontwerpen leunen op de erfenis van de Deense school. Ringen van hoorn of eboniet, uitlopende, geopende mondstukuiteinden en op ongebruikelijke verhoudingen gecombineerde kop-steelverbindingen zijn al in zijn vroege werk te zien. Daarnaast behandelt hij op zijn eigen manier archetypen die na de Deense periode klassiek zijn geworden, zoals de brede-steel bulldog, de acorn, de ei-vorm en het schild. De uiteindelijke vorm wordt vaak bepaald door het blok zelf; de nerfrichting van de briar beperkt waar en in welke mate de kop kan komen te zitten. Voor een eenmansatelier is hij onverwacht productief; de methoden die dit tempo mogelijk maken, licht hij niet in detail toe.

Oppervlak en Materiaal

Bij de oppervlaktebehandeling probeerde hij in verschillende periodes verschillende wegen. Eind jaren 2010 stond hij bekend om een gemengde afwerking die zandstralen met rustificatie combineerde; in de bronnen wordt deze afwerking Chipblast genoemd. In latere jaren legde hij meer nadruk op volledig of gedeeltelijk zandstralen en op strak gepolijste oppervlakken. De zachte, getextureerde afwerking die hij verkrijgt door de zandstraaldiepte te variëren, wordt in diezelfde bronnen Eggshell genoemd; in hoeverre deze namen buiten het atelier zijn ingeburgerd, is onduidelijk. Zijn belangrijkste materialen zijn briar en eboniet; naar verluidt grijpt hij af en toe ook naar olijfhout en morta. Acrylen mondstukken maakt hij alleen op verzoek.

Gezamenlijke Lijn

Het samenwerkingsverband dat hij begin 2022 aanging met de in Californië werkzame Chris Morgan, gaf aanleiding tot de Workshop-lijn in de catalogus van Morgan Pipes. Het maken van de ketels wordt tussen de twee werkbanken verdeeld; de mondstukken worden echter niet met de hand gevormd, maar uit gefreesde lucietstaven vervaardigd. Het doel van de lijn is om de maakkwaliteit van een topklasse pijp te bundelen in één reeks die een breder publiek bereikt. Sinds 2021 maken de twee makers samen ook de podcast Beyond the Pipe.