Index van Russische Pijpenmerken

Index van Russische Pijpenmerken brengt alfabetisch de namen van pijpen samen die in Rusland zijn geproduceerd of waarvan is geregistreerd dat ze van Russische makelij zijn. De pijpencultuur in het land berust grotendeels niet op fabrieksproductie, maar op kleine werkplaatsen rond enkele meesters; Sint-Petersburg wordt beschouwd als het centrum van dit netwerk, en de meester-leerlingrelatie is doorslaggevend geweest tussen de generaties. Onderstaande items vatten uitsluitend geregistreerde feiten samen; waar de bronnen zwijgen, wordt dit expliciet vermeld.

Merken

• Boris Starkov — In de administratie staat alleen de merknaam en een verzameling afbeeldingen van zijn pijpen. Er is geen informatie gedocumenteerd over de werkperiode, de werkplaats of de productiemethode van de meester.

• Fyodorov — In de administratie komt alleen de naam voor; er is geen enkele informatie over de meester, de locatie of de periode van het merk.

• Grigoriev — Het maken van pijpen door de in Sint-Petersburg werkzame Andrej Grigoriev (geb. 1982) begon in 2004 als hobby naast een ingenieursberoep. Het bepalende keerpunt was zijn kennismaking, twee jaar later, met Viktor Yashtylov, bekend om zijn hoogwaardige pijpen; vanaf 2010 werkte hij als leerling in de werkplaats van deze meester en nam hij diens methoden en vormopvatting over. Zijn pijpen met eigen signatuur ontstonden na dit leerlingschap.

• Java — Java is een pijpenmerk dat is geproduceerd voor het gelijknamige tabaksbedrijf dat in Rusland Yava wordt genoemd; het is dus eerder een naam verbonden aan de tabaksindustrie dan aan een meesterwerkplaats. De oorsprong van het bedrijf gaat terug naar een in 1856 in Moskou opgerichte tabaksfabriek. De pijpenproductie is een periode onderbroken geweest. Het Pipedia-record stelt dat het bedrijf na 1894 werd aangeduid als de Russische tak van British American Tobacco, maar deze datum is inconsistent: BAT werd in 1902 opgericht en nam pas in 1991 een controlerend belang in de Yava-fabriek.

• Kharlamov — Aleksej Charlamov (Kharlamov) is een meester die bekend staat als de winnaar van de eerste in Rusland georganiseerde pijpenmaakwedstrijd. Charlamov, die tegelijk beeldhouwer en houtsnijder is, produceert naast klassieke vormen ook freehand-vormen. Zijn diep gesneden pijpen met motieven van krokodillen, leguanen, pangolins en bamboe zijn uitsluitend op bestelling gemaakt.

• Kiselyov — Behalve de merknaam is er geen enkel gedocumenteerd detail.

• Looshin — Het merk draagt de signatuur van de Russische meester Jevgeni Loesjin (Евгений Лушин). In de bronnen ontbreekt informatie over de werkperiode, de werkplaats of de vervaardigingsopvatting van de meester; wat overblijft, zijn alleen afbeeldingen van zijn pijpen en zijn naam.

• Mr. Pipes — Mr. Pipes is het merk van de Russische meester Michail (Misja) Revjagin. De naam van de meester werd in de pijpengemeenschap eerst bekend via een op internet circulerende werkvideo, en later via forums waar pijpenmakers samenkomen. In de bronnen ontbreekt informatie over de opleiding van de meester en de geschiedenis van zijn werkplaats; het vakmanschap van zijn pijpen wordt echter geprezen.

• PS Studio — Het ontwerp van de pijpen van P. S. Studio draagt de signatuur van Vladimir Grechukhin; de productie wordt uitgevoerd door twee meesters die onder zijn toezicht werken. In de werkplaats gevestigd in Sint-Petersburg begon Grechoechin in de jaren zeventig met het maken van pijpen, in een periode waarin briar moeilijk verkrijgbaar was, door met andere houtsoorten te werken, en werd hij binnen korte tijd tot een van de vooraanstaande meesters van het land gerekend. De pijpen worden met de hand gesneden en afgewerkt met een glad of gezandstraald oppervlak; de mondstukken worden uit staafmateriaal gesneden en afgewerkt met fijne sierdelen van hoorn, buxushout of zwarte palmhout. Bij sommige exemplaren komen acrylen ringen met een hoornlook en met de hand gesneden vulcaniet mondstukken voor.

• Sergey Cherepanov — Sergej Tsjerepanov begon op relatief gevorderde leeftijd met het maken van pijpen en leerde het vak doordat Michail Revjagin en Viktor Yashtylov hun ervaring met hem deelden. In zijn eigen werkplaats buiten de stad produceert hij per jaar ongeveer honderd pijpen en toont hij een voorkeur voor vrije vormen. Als materiaal gebruikt hij Mimmo- en Mino-briar, minder vaak Jaume Houm-briar; voor mondstukken gebruikt hij Duits en Japans eboniet. Van zijn eigen rookgewoontes is bekend dat hij de voorkeur geeft aan kleine pijpen die comfortabel in de hand liggen en aan pure Virginia-tabak.

• Shaydullin — Het criterium van Fidel Sjajdoellin is de inwendige engineering: een pijpenreiniger moet, zonder de pijp uit elkaar te halen, van het uiteinde van het mondstuk tot op de bodem van de kop kunnen worden doorgevoerd. Naast Griekse en Algerijnse briar werkt hij graag met moerraseik; voor mondstukken gebruikt hij Duits en Japans vulcaniet en cumberland. Naar eigen zeggen is het maken van pijpen voor hem geen bron van inkomsten, maar een serieus genomen bezigheid, en heeft hij tot nu toe ongeveer 250 pijpen gemaakt.