Sébilo

Sébilo is het kleine pijpenatelier dat de Franse maker Patrice Sébilo in 1987 oprichtte in het Bretonse plaatsje Herbignac. Het merk dankt zijn bekendheid grotendeels aan één enkel materiaal: het uit de moerassen van de Brière gewonnen eikenhout dat na eeuwenlang onder water te hebben gelegen is verzwart, bekend als morta (moeraseik). Het atelier sloot in 2002; de inboedel en de materiaalvoorraad gingen over naar een andere maker.

Van Timmerman tot Werkbank

Patrice Sébilo werd in 1957 geboren in de Bretonse streek Brière. Hij begon zijn loopbaan als meubelmaker en werkte vervolgens dertien jaar in de machine- en luchtvaartindustrie. In 1987 sloeg hij een andere weg in, keerde terug naar het hout en richtte hij zijn eigen werkbank in in Herbignac. Binnen korte tijd werd hij een naam met aanzien in zijn vakgebied. Al besteedde hij een deel van zijn productie uit aan machines, het atelier bleef altijd op ambachtelijke schaal; het werk werd voortgezet als ambacht, niet als seriematige fabricage. Volgens de overlevering was hij ten tijde van de sluiting de laatste actieve pijpmaker in Bretagne.

Een Productie Gebouwd op Morta

Morta is eikenhout dat duizenden jaren lang zuurstofloos in de moerasbodem heeft gelegen en daardoor is verhard en donker geworden; het is minder toegeeflijk om te bewerken dan briar en gevoelig voor scheuren en interne gebreken. Sébilo was al jaren voordat de pijpwereld het materiaal ontdekte, regelmatig aan het werk met dit hout. Tot morta halverwege de jaren 2000 brede belangstelling kreeg, waren er naar verluidt slechts twee makers die het hout jarenlang consequent bewerkten: Sébilo en zijn Oostenrijkse collega Josef Prammer. Sébilo's pijpen blijven dicht bij klassieke vormen; het matte, donkere en licht getextureerde oppervlak van het materiaal staat op de voorgrond. Hoe dit hout aan de werkbank wordt behandeld, wordt verder besproken in het lemma Pijpen Maken uit Morta.

De Werkbank Wisselt van Eigenaar

Sébilo stopte in 2002 met pijpmaken en ging aan de slag in de meubelsector. Het atelier, de werktuigen en de volledige materiaalvoorraad verkocht hij datzelfde jaar aan de Amerikaanse maker Trever Talbert, die naar Frankrijk verhuisde. Talbert Pipes werkte tot 2009 in dit atelier en haalde een belangrijk deel van zijn morta-pijpen uit de voorraad die hij van Sébilo had overgenomen. De internationale belangstelling die het materiaal in latere jaren kreeg, is grotendeels een product van deze tweede periode; maar het atelier van Sébilo was het atelier dat de eerste continue voorbeelden van de morta-pijptraditie in Bretagne voortbracht.

Het merk is vandaag niet meer in productie. Pijpen met de handtekening Sébilo worden af en toe gezien in de tweedehandsmarkt en worden gevolgd als exemplaren uit de vroege periode van de morta-pijp.