Svend Hangaard

Svend Hangaard is een Deense maker die werkzaam is in Faaborg op het eiland Fyn, met een productie van rond de vijftig pijpen per jaar. Hij werd in 1944 geboren in Jutland. Zijn werkbank was niet zijn eerste beroep: hij was eerst timmerman, daarna jarenlang gevangenisbewaarder, en wijdde zich pas na zijn pensionering volledig aan het pijpenmaken.

Werkplaats en Vakmanschap

De briar die Hangaard gebruikt, is overwegend afkomstig uit Corsica en Italië. Bij de afwerking volgt hij twee wegen: ofwel strak polijsten waarbij de nerf zichtbaar blijft, ofwel zandstralen. Voor het mondstuk gebruikt hij meestal eboniet, zelden Cumberland. Volgens de gegevens ligt de jaarproductie rond de vijftig pijpen, en worden de stukken alleen gestempeld met de achternaam van de maker; het systeem van gradering op basis van letters of sterren dat bij de meeste Deense collega's voorkomt, ontbreekt hier. Deze schaal maakt dat de werken minder als resultaat van massaproductie worden gezien en meer als afzonderlijk behandelde stukken.

Wat betreft vormtaal wordt Hangaard beschouwd als een vertegenwoordiger van de late periode van de Deense school: lijnen die door de hand worden geleid in plaats van door een mal, evenwichtige verhoudingen en langdurig vakmanschap besteed aan het oppervlak.

Een in de Gevangenis Begonnen Bezigheid

Zijn eerste serieuze contact met briar ontstond vanuit zijn beroep zelf. Op zoek naar een bezigheid voor gedetineerden die zowel productief was als geen scherp gereedschap vereiste, nam Hangaard het pijpenmaken hiervoor in het programma op: hij liet vooraf geboorde blokken (stummel) aanvoeren, en liet de rest van het werk over aan vijl en schuurpapier. Volgens de gegevens kwamen deze blokken uit de omgeving van de pijpenfabriek in Svendborg; onder de genoemde namen bevinden zich Poul Ilsted en Jens Tao Nielsen.

Tijdens de werkuren in de gevangenis nam hij zelf ook een blok ter hand en maakte hij het onafgemaakte stuk thuis af. Zijn eerste pijp voltooide hij in 1987. Zijn achtergrond als timmerman maakte het werk voor hem gemakkelijker; hij was niet onbekend met hout, handgereedschap en de draaibank thuis. Om te zien hoe het vak professioneel werd uitgeoefend, bezocht hij de werkbank van Poul Ilsted. Toch bleef het jarenlang moeilijk om naast een voltijdse functie tijd te vinden om pijpen te snijden.

De Faaborg-kring en Bekendheid

Zijn verhuizing naar Faaborg in 1994 bleek achteraf bepalend; het stadje herbergde in die tijd enkele van de meest gekwalificeerde makers van Denemarken. Toen hij in 2007 met pensioen ging, nam hij contact op met Kai Nielsen, en maakte hij kort daarna kennis met Joao Reis en Karsten Tarp. Deze kring gaf hem zowel technische steun als een kritisch oog om zijn werk te controleren. Naar verluidt richtte hij zich, naarmate zijn vaardigheid om de nerf te lezen groeide, op kwalitatief betere blokken, en begon hij vanaf 2011 briar te gebruiken die door Mimmo uit Italië werd geleverd.

Aangemoedigd door dezelfde kring nam hij deel aan de grote pijpenbijeenkomst in Chicago. Alle stukken die hij meebracht, gingen van de hand; deze deelname wordt beschouwd als het keerpunt waarop zijn naam bekend raakte in de verzamelaarskring van de Verenigde Staten.