Talbert Pipes

Talbert Pipes is een in 1998 opgericht Amerikaans handgemaakt-pijpenatelier, gerund door Trever Talbert en zijn vrouw Emily Talbert. De geschiedenis van het atelier strekt zich uit over twee continenten: vier jaar na de oprichting verhuisde het naar Frankrijk, en na daar zeven jaar te hebben gewerkt keerde het terug naar de Verenigde Staten. Vandaag lopen er twee werkwijzen tegelijk aan de werkbank: geheel met de hand gevormde stukken en een klassieke lijn die wordt afgewerkt vanuit fabrieksmatig gedraaide koppen.

Van schilderkunst naar de pijpenbank

Voordat hij overstapte op het maken van pijpen, werkte Trever Talbert als illustrator en schilder; begin jaren negentig exposeerde hij fantasy- en horrorkunst en won hij daarmee prijzen. Zijn overstap naar de werkbank vond medio jaren negentig plaats, met een paar experimenten met kant-en-klare, reeds voorgeboorde blokken; toen hij merkte dat kant-en-klare mallen de keuzemogelijkheden in vorm en verhouding beperkten, zocht hij een manier om zelf zijn blokken te boren. Zijn eerste leermeester was de gepensioneerde Amerikaanse maker Paul Perri; Talbert raadpleegde hem zowel over briar als over boor- en curingmethoden. In latere jaren verbreedden zijn banden met collega's als Al Baier, Mark Tinsky, Mike Butera en Paul Bonaquisti deze kennis. Het keerpunt was het winnen van de eerste in 1997 gehouden nationale pijpensnijwedstrijd van het tijdschrift Pipes & Tobaccos; het merk werd het jaar daarop opgericht. Talbert had toentertijd op de onlinedienst AOL een pijpenforum opgezet en maakte zijn werk bekend via zijn eigen website; daarom wordt hij beschouwd als een van de eersten binnen de generatie artisan-pijpenmakers die zich op internet vestigde. Hij wordt ook genoemd in het artikel Go West, over de Amerikaanse handgemaakt-pijpenscene.

De Franse jaren en Ligne Bretagne

Toen Emily Talbert in 2002 fulltime bij het bedrijf kwam, verhuisde het echtpaar datzelfde jaar naar de westkust van Frankrijk en werkte daar zeven jaar. Ligne Bretagne werd in deze periode toegevoegd aan de lijnen van het atelier: fabrieksmatig ruw gedraaide, gerijpte koppen werden aan de werkbank afgewerkt, waarmee klassieke vormen werden voortgezet. Ook het tweede materiaal raakte in deze jaren gevestigd; naast briar werd begonnen met het bewerken van blokken morta (moerasseiken) die uit Bretagne werden gewonnen. Het echtpaar keerde in 2009 terug naar de VS en richtte het nieuwe atelier op in North Carolina.

Lijnen, series en gradering

• Talbert Briar: de van begin tot eind met de hand gemaakte toplijn. De vormen zijn meer gebaseerd op de eigen ontwerptaal van de maker dan op klassieke mallen. Omdat het atelier het moeilijk vond om zeer uiteenlopende stukken onder één schaal te classificeren, werd de officiële gradering voor deze lijn in 2020 losgelaten.

• Ligne Bretagne: geclassificeerd met numerieke gradaties van één tot vijf. De laagste graad is volledig rustiek, de tweede graad volledig gezandstraald; gladde oppervlakken verschijnen vanaf de derde graad, en de hoogste graad wordt alleen toegekend aan stukken met een perfect rechte adertekening. Voor de terminologie van oppervlaktebehandelingen, zie het artikel oppervlaktebehandelingen.

• Halloween en Yule: seizoensseries. De Halloween-serie begon in 2000; Yule is de bijbehorende serie rond het einde van het jaar. Met hun fantasy- en horrorgeïnspireerde vormen worden deze beschouwd als de meest uitzonderlijke werken van het atelier; omdat de stukken niet op elkaar lijken, worden ze niet gegradeerd, en wordt naast het stempel het productiejaar ingeslagen.