White Dog Freehand Pipes

White Dog Freehand Pipes is de naam van de pijpenwerkbank die Richard Baggenstos in zijn eentje runt in de streek Schwyz. Als oprichtingsjaar wordt 2004 aangehouden; het merk geldt als een van de laat opgerichte voorbeelden onder de weinige Zwitserse atelierproducenten. Ook Baggenstos' eigen pijprookcarrière begon in datzelfde jaar; de werkbank is opgericht als rechtstreekse uitbreiding van die interesse. De werkbank is nooit uitgebreid met meerdere meesters of naar serieproductie gegaan; de jaarlijkse output is beperkt gebleven tot een klein aantal met de hand gevormde koppen.

Van walnotenbank naar briar

Het eerste jaar van het atelier staat ver af van zijn huidige identiteit: de pijpen werden uit walnotenhout gesneden en zelfs de steel werd uit hetzelfde materiaal gehaald. De koerswijziging kwam in 2005, na een bezoek aan Saint-Claude, het Franse pijpencentrum. Vanaf dat moment nam de werkbank afscheid van walnotenhout en vestigde hij zich op briar als materiaal.

Volgens de overlevering komt het gebruikte blok uit slechts één bron, namelijk uitgezocht plateau-briar uit Saint-Claude; de stelen worden niet kant-en-klaar gekocht maar met de hand uit ebonietstaven gesneden. In de eigen beschrijving van het atelier vallen twee punten op: er wordt nooit vulpasta gebruikt, en er wordt expliciet gezegd dat kleine insluitsels en vlekken, doordat briar een natuurlijk materiaal is, niet vooraf te voorspellen zijn. Bij de blokkeuze en de oriëntatie van de kop is het uitgangspunt steeds de zuiverst mogelijke nerftekening. Omdat het boren van de kanalen en het afwerken van het oppervlak uit dezelfde hand komen, wordt tussen twee pijpen geen exacte herhaling verwacht; dit is gebruikelijk bij eenmanswerkbanken en wordt als onderdeel van de identiteit van het merk beschouwd.

Vormenrepertoire

De productie is geordend in benoemde lijnen die op basis van de oppervlakteafwerking in tweeën zijn verdeeld. Gepolijste koppen worden verzameld onder de naam Eld; hier ligt het zwaartepunt op vrije vormen die dicht bij de Scandinavische lijn liggen en op fantasiekoppen die in geen enkele classificatie passen. De gezandstraalde werken dragen de titel Deerstalker: in deze lijn staan klassieke Engelse, Deense en Franse maten naast vrije vormen, waarbij het oppervlak gedeeltelijk of volledig gezandstraald is. In de overlevering wordt ook een derde naam genoemd, La Mignonne, gewijd aan klassieke Engelse en Franse vormen; omdat deze lijn niet voorkomt op de introductiepagina van de club, is niet duidelijk of hij nog actueel is.

De naamgeving zelf vat de positie van de werkbank samen: hetzelfde atelier produceert zowel klassieke mallen met vaste maten als vrije koppen uit de freehand-traditie; er is geen keuze tussen beide gemaakt.

Plaats in de gemeenschap

Baggenstos wordt in de kleine Zwitserse pijpenkring niet alleen aangeduid als producent. Volgens de overlevering behoort hij tot de oprichters van de Pfeifenclub Innerschwyz, die op 2 augustus 2006 door vijf liefhebbers werd opgericht, en heeft hij daar een periode als vicevoorzitter gefungeerd. De club is nog altijd actief en organiseert af en toe langzaam-rook-wedstrijden in Zwitserland. Deze gemeenschappelijke basis maakt het gemakkelijker om de kleine werkbank in één adem te noemen met vergelijkbare producenten in het land; voor een overzicht kan het artikel Index van Zwitserse pijpenmerken worden geraadpleegd.