Wiley (Randy Wiley)

Wiley is het merk van de pijpen die de Amerikaanse pijpenmaker Randy Wiley onder zijn eigen naam signeert. Wileys eerste contact met het vak verliep niet via de pijp, maar via een leertijd in houtsnijwerk; in de jaren zeventig stapte hij over naar de pijp. Na twee jaar in een pijpenfabriek in Florida te hebben gewerkt, opende hij op vijfentwintigjarige leeftijd zijn eigen werkbank. Volgens de overlevering bevindt het atelier zich in het plaatsje Riverview in Florida en produceert het jaarlijks ongeveer duizend pijpen; dit aantal geldt als hoog voor een eenmanswerkbank. Wiley wordt gerekend tot de bekende namen van de onafhankelijke atelierproductie die zich buiten de fabrieksmatige productie in het naoorlogse Amerika bevond.

Visie op vorm

Wileys werken vallen grotendeels onder de categorie vrije vorm (freehand). Hoewel de meester af en toe stukken heeft gemaakt die dicht bij de klassieke mallen komen, bepaalt hij de hoofdlijn van de romp meestal aan de hand van de nerf van het blok dat hij voor zich heeft; de vorm ontstaat niet volgens een vooraf gekozen mal, maar naar de eigen textuur van de briar. Daardoor is het ene stuk nooit een kopie van het andere, ook al draagt het dezelfde naam. Het atelier gebruikt zowel plateau- als ebauchonblokken; bij stukken waar het oppervlak wordt behouden, blijft de natuurlijke schors van de wortel zichtbaar aan de rand van de top.

Oppervlaktebehandelingen en warmoliekuur

De eerste keuze die het merk onderscheidt, is een ontkenning: Wiley zandstraalt niet. De rompen die uit zijn handen komen, worden ofwel vlak afgewerkt, ofwel licht gebeiteld (rustication) met een handgereedschap met draaiende punt; bij werken die bekendstaan onder de naam Old Oak verandert deze textuur in een grove, hard geaccentueerde schors. Als er op een vlak af te werken romp een zandkuiltje voorkomt, is de gangbare oplossing om het hele oppervlak te textureren; van Wiley wordt overgeleverd dat hij in plaats daarvan alleen boven het gebrek een vedermotief graveert, zodat de nerf niet wordt bedekt.

Het atelier staat verder bekend als een van de weinige adressen die het blok met warme olie bewerken. De warmoliekuur geldt als een zelden toegepaste methode binnen de kuurmethoden; men neemt aan dat ze zowel de kleur als het rookkarakter beïnvloedt. Vermeld wordt dat de meester de schuur- en afwerkdetails die op de oliekuur volgen niet deelt. Hoewel de tegenhangers van deze fasen in de algemene werkwijze van pijpenmaken bekend zijn, wordt het resultaat grotendeels bepaald door de eigen handvaardigheid van de meester.

Mondstukken

De overgrote meerderheid van de mondstukken is van acryl; volgens verkopersregisters is bij een deel ook eboniet gebruikt. Wat acryl onderscheidt binnen de mondstukmaterialen, is dat het de kleur kan dragen zonder te vervagen. Wiley trekt deze mogelijkheid zo ver mogelijk door: felgekleurde, soms gedraaide mondstukken zijn het handelsmerk van het merk geworden. Het contrast tussen de donkere romp en het felle mondstuk geldt als het belangrijkste element dat deze pijpen van veraf herkenbaar maakt.

De namen Galleon, Patina, Feather Carved en Old Oak duiden minder op afzonderlijke productielijnen dan wel op een bepaalde afwerkings- en textuurkeuze; deze naamgeving is grotendeels ingeburgerd in de verkoopcatalogi.