Wimbledon

Wimbledon is een van de pijpenmerken waarvan de identiteit door de naam het vaakst wordt verward. De Engelse naam, die aan het tennistoernooi doet denken, brengt veel lezers tot de conclusie dat de pijpen uit Londense ateliers komen; daarom wordt in tweedehandsadvertenties gezocht naar de handtekening van GBD of Comoy's of London. Toch is de overweldigende meerderheid van de Wimbledon-gestempelde pijpen die vandaag in omloop zijn, gemaakt in de Verenigde Staten, in de Dr. Grabow-fabriek in het plaatsje Sparta, North Carolina. Wimbledon is geen zelfstandig atelier, maar een van de nevenmerken van een grote massaproductiefabriek.

Beginnen bij het steelstempel

De snelste manier om te achterhalen waar een Wimbledon vandaan komt, is naar de steel kijken. Exemplaren met het stempel "Made in England" en een tennisracketembleem op het mondstuk zijn werkelijk van Engelse makelij, maar hun aantal is zeer klein; ze komen zelden onder ogen van verzamelaars. De faam van deze kleine groep is na verloop van tijd op het hele merk overgegaan, waardoor ook de uit Sparta afkomstige pijpen als Engelse makelij worden beschouwd.

Het echte teken dat de Amerikaanse tak verraadt, is het modelnummer. De fabriek heeft de Wimbledon-reeks samengesteld door aan het einde van haar eigen catalogusnummers een nul toe te voegen: kop nummer 19 wordt gestempeld als 190, kop nummer 81 als 810, kop nummer 69 als 690. Een lezer die op de steel een driecijferig nummer eindigend op nul ziet, kan de pijp rechtstreeks plaatsen in de Grabow-catalogus. Ook de kopvormen zijn gekozen uit het gebruikelijke repertoire van de fabriek; er is geen mal gezocht die uniek is voor het merk en in geen enkel ander Grabow-product voorkomt. Volgens overlevering komt ook de zandstraaltextuur van de pijpen overeen met die van de Commodore-reeks van dezelfde fabriek, maar deze gelijkenis is niet door een onafhankelijke bron bevestigd.

De couponperiode

Volgens de registraties zijn de Amerikaanse Wimbledons geproduceerd van eind jaren 1970 tot de eerste helft van de jaren 1990, en behoorden ze tot de producten die een tabaksmerk in ruil voor coupons weggaf. Omdat deze informatie op de registratie van slechts één onderzoeker berust, maakt ze geen aanspraak op zekerheid; toch komt het relatief eenvoudige vakmanschap van de meeste in de markt aangetroffen exemplaren overeen met deze periode.

Het ruitembleem en de verwarring met Briarcraft

De tweede grote verwarring rond het merk komt voort uit het embleem op het mondstuk. De Smokemaster-pijpen van Briarcraft werden gestempeld met een letter B geplaatst binnen de contourlijn van een brede ruit. Nadat de rechten op de naam Smokemaster naar Dr. Grabow waren overgegaan, bracht de fabriek haar eigen Smokemaster-reeks uit; ditmaal was de ruit geen gestempelde lijn, maar een massief gekleurd plastic stukje ingebed in het mondstuk.

In de Wimbledon-reeks werd, naar verluidt, dezelfde brede ruit gebruikt, in het wit. Omdat de vorm gedeeld werd, worden Wimbledons, net als de door Grabow gemaakte Smokemasters, in advertenties vaak als Briarcraft aangeboden. Uiteindelijk wordt de identiteit van het merk niet bepaald door de silhouet van het embleem, maar door het steelstempel en het op nul eindigende modelnummer.