Wombaroo Pipes (Marty Simm)

Wombaroo Pipes is de naam van de kleine werkbank die pijpenmaker Marty Simm bij hem thuis in Toronto opzette. Het is geen industriële producent, maar een typisch voorbeeld van de weg van amateur naar meester die in de jaren 2000 in Noord-Amerika gangbaar werd: leren op beursseminars en produceren in de kelder van het huis. Het bekende correspondentieadres van het merk lag in de Toronto-wijk Etobicoke; de pijpen werden ook via de eigen website gepromoot.

Leerweg

Simms overstap naar het pijpenmaken wordt beschreven als een interesse die eerst als verzamelaar begon en zich geleidelijk naar de werkbank verplaatste. Volgens overlevering ging hij in mei 2004 voor het eerst naar de pijpenbeurs in Chicago, waar hij het bouwseminarie van Lee von Erck volgde. De twee jaar daarna bleef hij hetzelfde seminarie volgen, en zo verwierf hij zijn basisvaardigheden. Na deze opgebouwde kennis richtte hij in de kelder van zijn huis een kleine werkbank in en maakte daar zijn eerste pijpen; onafhankelijke registers tonen dat de naam van het merk rond 2007 zichtbaar begon te worden.

Deze route was een veelvoorkomend model in de toenmalige Noord-Amerikaanse scene. De grote jaarlijkse beurzen waren niet alleen een plek voor koop en verkoop, maar ook een leeromgeving waar meesters hun werkbankkennis aan beginners overdroegen; het artikel over het ontstaan van de Chicago-beurs geeft de achtergrond van deze traditie.

Productie en Locatie

Het merk wordt in stempelregisters genoemd onder de briar-producenten; er wordt dus van uitgegaan dat de pijpen uit een briarblok werden gesneden, op een eenmanswerkbank. Er is geen uitgebreide documentatie over Simms vormentaal. Alleen kan worden gezegd dat de omgeving waarin hij zijn opleiding kreeg, dicht bij de Amerikaanse freehand-opvatting stond en niet ver afstond van de vrije lijnvoering van de Deense school; dit is geen bepaling van de productie zelf, maar een kader met betrekking tot de omgeving.

Het Onbekende

Het naspeuren van eenmanswerkbanken is meestal lastig: de productie is onregelmatig, er is geen bedrijfsstructuur die administratie voert en merkinformatie blijft doorgaans beperkt tot de eigen website van de maker. Wanneer de site sluit, blijven alleen archiefsnapshots, korte vermeldingen in stempelregisters en verspreide notities in verzamelaarsforums over. Ook Wombaroo past in dit beeld.

Wombaroo behoort dan ook tot de merken waarover onafhankelijke bronnen moeilijk te vinden zijn. Gegevens zoals het totale productieaantal, de gebruikte stempelvorm, het mondstukmateriaal en de seriennamen zijn niet vastgelegd. Er zijn archiefsnapshots van de website van het merk uit 2012; wanneer de werkbank precies sloot of of de productie doorgaat, is niet bekend. Daarom is Wombaroo een naam die minder de moeite waard is om te onthouden vanwege de afzonderlijke pijpen, dan omdat ze illustreert hoe pijpenmaken in de jaren 2000 werd geleerd.