Xin Li (Xin Pipes)

Xin Li (naar verluidt geb. 1980) is een pijpenmaker die werkzaam is in Hangzhou, de hoofdstad van de provincie Zhejiang in het oosten van China. Sinds 2018 leidt hij in zijn eentje zijn eigen lijn, Xin Pipes. Zijn productie kent twee sporen: enerzijds sobere vormen die leunen op de Engels-Franse klassiekers, anderzijds experimentele werken die spelen met de hoeken van vertrouwde vormen.

Van makelaardij naar werkbank

De pijp was niet Xin Li's eerste bezigheid. Na industrieel ontwerp te hebben gestudeerd aan de China Academy of Art en kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Münster in Duitsland, ging hij aan de slag bij een vastgoedbedrijf; handwerk bleef een hobby voor zijn vrije tijd. In zijn eigen kleine atelier maakte hij vooral meubels. In 2014 verstoorde de geboorte van zijn zoon dat ritme; er bleef noch tijd, noch ruimte over voor houtbewerking. Rond diezelfde tijd bracht een gemeenschappelijke kennis hem in contact met pijpenmaker Yang Zhimin. Doordat beiden van dezelfde academie waren afgestudeerd, ontstond er snel een band, en Yang nam Xin Li aan als zijn eerste leerling.

De opleiding begon in 2015 aan Yangs werkbank. In 2016 gaf Xin Li de vastgoedbranche volledig op en stapte hij voltijds over op pijpenmaken; al snel bereikte hij een niveau waarop hij ook productie leverde voor het merk van zijn meester, Zhiputang.

Het Zhiputang-partnerschap

De naam Zhiputang, aanvankelijk gereserveerd voor Yangs eigen werk, werd tussen 2016 en 2018 de gezamenlijke signatuur van beide meesters. Naar verluidt reisde Xin Li in deze periode samen met Yang naar Italië, waar hij de kans kreeg om funda kökü (briar) — bruyèrewortel — ter plekke te leren kennen en aan te schaffen bij een van de belangrijkste bronnen. Het partnerschap eindigde in goede verstandhouding; Pipedia en LePipe.it dateren de scheiding op 2018, terwijl de productnotities van Smokingpipes 2019 aanhouden. Daarna begon Xin Li onder zijn eigen naam te produceren, in een eenmansatelier dat hij bij hem thuis inrichtte.

Kleur, verhouding en bamboe

Wat Xin Pipes op het eerste gezicht onderscheidt binnen de artisan-scene, is kleur. In plaats van het gevestigde trio van lichtgeel, bruin en zwart voor de ketelbeitsing kiest hij voor tinten als oker, mintgroen, baksteenrood, oudroze en kaki. Dit zijn geen felle, maar matte en neutrale tinten; toch vallen ze meteen op omdat ze zelden voorkomen in de pijpengemeenschap.

Naar verluidt kregen sinds de laatste maanden van 2022 klassieke vormen zoals de rechte billiard, brandy en pot meer gewicht in de productie. Xin Li benadert deze echter niet met hun gebruikelijke afmetingen, maar met brede, volle kamers en verkorte stelen; op het deel van de steel waar geen briar wordt gelaten, gebruikt hij meestal bamboe. Door het kameraandeel te vergroten en het steel- en mondstukaandeel in te korten, vermindert het gewicht van de pijp en verbetert de balans. Bamboe biedt dan weer, dankzij zijn gebogen structuur, de mogelijkheid dat de lijn van kamer naar mondstuk — vooral bij bent-modellen — scherpe bochten vormt.

Invloeden en het experimentele spoor

In het werk uit de Zhiputang-periode is de invloed van de Deense school duidelijk merkbaar; het duo S. Bang — Per Hansen en Ulf Noltensmeier — dat Xin Li tot zijn favoriete meesters rekent, is een teken van die band. In de jaren dat hij onder eigen naam produceert, overheerst juist een soberheid die overbodige elementen vermijdt en steunt op evenwichtige verhoudingen en strakke lijnen. Deze houding wordt verwant geacht aan de principes van meesters uit de lijn van Sixten Ivarsson, al levert dit een behoorlijk ander eindresultaat op. Het tweede spoor van de meester berust op het verstoren van de hoeken en bochten van bekende vormen; de vormen die daaruit ontstaan, dragen weliswaar vertrouwde namen, maar wijken af van de gebruikelijke silhouetten.