Yeti Pipe Co.

Yeti Pipe Co. is een eenmansatelier dat actief is in de Amerikaanse staat Montana. De naam achter het merk is Micah Cryder; hij voert de gehele productie zelf uit en geeft aan elke pijp als een apart ontwerp te behandelen. De merknaam is afkomstig van de sneeuwman uit de legendes van de Himalaya. Volgens Cryders eigen verklaringen in interviews komen in deze keuze twee redenen samen: dat ze past bij de bergachtige, ongerepte sfeer van de streek waar hij woont, en dat hij daarmee een kleine grap kan maken tegenover de plechtstatige taal van de pijpenwereld.

Oprichting en Vakopleiding

Cryder begon op zijn zeventiende, aan de werkbank van het houtatelier van zijn middelbare school, met een poging om een pijp te snijden; naar verluidt werd deze eerste poging samen met zijn broer ondernomen als cadeau voor hun vader, en het resultaat mislukte. Toch liet hij het niet los en maakte hij begin jaren 2010 van de productie zijn voltijdse beroep. Het grootste deel van wat hij leerde, kwam van internetforums waar pijpenmakers samenkomen; hoewel hij zichzelf rekent tot een generatie die zonder meester is opgeleid, schrijft hij zijn eigenlijke doorbraak toe aan lessen die hij persoonlijk kreeg. Bepalend voor deze lessen was Premal Chheda van het atelier Chheda Pipes; Cryder zegt dat hij zonder Chheda's begeleiding niet op zijn huidige niveau van vakmanschap zou zijn gekomen. Onder zijn tijdgenoten wier werk hij van nabij volgt, noemt hij ook Todd Johnson en Alex Florov, en uit de generatie vóór hem Bo Nordh en Rainer Barbi.

Volgens de gegevens is Cryder ook de maker van een van de pijpen die in 2013 werden geselecteerd voor het team van zeven dagen bij de pijpenmakerswedstrijd van de Greater Kansas City Pipe Club.

Materiaal en Vakmanschap

In de kop van Yeti-pijpen wordt briar gebruikt die uit Italië komt en minstens een jaar is gerijpt. Volgens de meester zelf is het verlengen van deze rijpingsperiode tot twee jaar een doel dat hij wil bereiken naarmate zijn voorraad groeit. De mondstukken worden met de hand gesneden; als materiaal komen Duits eboniet en cumberland naar voren, en soms wordt teruggegrepen op minder gangbare opties als bakeliet en juma. Er zijn voorbeelden bekend waarbij mammoetivoor, berk en cocobolo worden gebruikt voor sierringen. Deze selectiviteit in mondstukmaterialen wordt gezien als een teken van het gewicht dat het merk aan handwerk hecht.

Ook de rookkanaalmaten van het atelier zijn standaard: er wordt een gat geboord met een diameter van vier millimeter in de schacht en drieëneenhalve millimeter in het mondstuk. Deze maten komen overeen met de gangbare praktijk van hedendaagse Amerikaanse ateliers van hoog niveau.

Vormopvatting

Cryder ziet zijn eigen stijl dichter bij de Amerikaanse interpretatieschool dan bij de Deense traditie; hij benadrukt dat men de regel moet leren voordat men die kan negeren. Onder de vormen die hij vaak produceert, bevinden zich de laaggebouwde, eigenzinnige vorm genaamd "Eskimo", de "Gronkle 55", een bulldogvariant met een plateaukroon, en verder interpretaties van horn, palamut (eikel), dublin en pot. In de oppervlaktebewerking vallen hoogglanzende polijstlagen en sterke kleurcontrasten op; op sommige exemplaren zijn lineaire versieringen met een art-decosfeer te zien. Deze houding plaatst het merk in het tussengebied tussen de freehand-traditie en de klassieke vorm.