Ashton-pijpen: de Geboorte van een Engels Merk

Ashton is een merk dat in 1983 in Engeland werd opgericht en dat binnen enkele jaren naam maakte onder de topmakers van bruyère pijpen. De oorsprong ligt in de ontmoeting van twee mensen: William John Taylor, een meester die zijn vak leerde in de fabriek van Alfred Dunhill, en R. D. Field, de importeur die de distributie van het merk in de Verenigde Staten op zich nam. De tekst "The Ashton Pipe Story", waarin Field de oprichtingsjaren uit eerste hand vertelt, geldt als de belangrijkste bron voor de details van de vroege periode.

Van de Dunhill-werkbank naar een eigen merk

Naar verluidt kwam Taylor in 1959, op vijftienjarige leeftijd, als draaioperator bij Alfred Dunhill in dienst. De leertijd in de fabriek was lang: een nieuwkomer werkte jarenlang in hulpfuncties voordat hij achter de bank mocht plaatsnemen, en de meeste ervaren pijpmakers hielden hun methode voor zichzelf. Taylor verwierf deze kennis geleidelijk en besloot begin jaren 1980 zijn eigen merk op te richten. De naam Ashton werd bepaald in gesprekken die hij begin 1983 met Field voerde; in dat jaar bedroeg het aantal pijpen dat het atelier verliet, volgens bekende gegevens, eenendertig. Taylor verliet in 1984 zijn baan en ging volledig over naar zijn eigen atelier; als teken van het vertrouwen dat hij in het merk had, voegde hij Ashton toe aan zijn achternaam en nam hij de naam William John Ashton-Taylor aan.

Productiemethode

Twee bewerkingen bepalen de technische identiteit van Ashton. De eerste is het oliekuren (oil curing). Volgens de beschrijving van de producent worden gedraaide koppen eerst acht uur verwarmd, daarna acht uur geweekt in een mengsel van drie verschillende oliën, en vervolgens veertien dagen op verwarmde messing pennen geplaatst. Gedurende deze periode voert de olie die uit het hout terugsijpelt ook het resterende sap en de verontreinigingen uit het bruyèrehout.

De tweede bewerking is diep zandstralen. Het donkere PebbleGrain-oppervlak van het merk, met zijn grove en diepe textuur, wordt vergeleken met de vroege Dunhill Shell-pijpen; dit uiterlijk wordt geacht een groot aandeel te hebben gehad in de snelle bekendheid van het merk. Taylor ontwikkelde later een tussenbewerking die hij PebbleShell noemde: de gekuurde kop wordt behandeld met stoom, waardoor de zachte nerf opzwelt; de opgezwollen nerf wordt weggesneden, en het zandstralen wordt als laatste bewaard. Zo ontstaat een meer bobbelig oppervlak. Er wordt vermeld dat voor deze methode een Brits patent werd verkregen en dat het patentnummer ook op de pijpen werd gestempeld. Onder de afwerkingen worden verder genoemd: het natuurlijk gezandstraalde Old Church en de gladde afwerkingen Sovereign, Oak, Claret en Brindle.

Ook aan de kant van het mondstuk bestaat een eigen toepassing. Het vulcaniet staafmateriaal wordt, voordat het tot mondstuk wordt gevormd, lange tijd gekookt om zoveel mogelijk zwavel te verwijderen; dit zou het mat worden vertragen. Begin jaren 1990 werd bovendien Ashtonite in gebruik genomen, een materiaal dat tussen vulcaniet en acryl in staat.

Maten, stempels en overdracht

Het merk werd op de Amerikaanse markt bekend om zijn grote koppen. De maatstempels lopen van klein naar groot in de volgorde X, XX, XXX, LX en ELX; daarboven bevindt zich de zeer beperkt geproduceerde Magnum-serie. ELX verscheen in 1984, Magnum in 1985. Voor datering wordt het cijfer na de aanduiding "Made in England" gebruikt: dit begint met 3 voor 1983 en loopt elk jaar met één op; deze praktijk werd tot halverwege de jaren 2000 voortgezet. De pijpen van het eerste jaar waren gestempeld met eenvoudige letters en de aanduiding "Made in London England", zonder afwerkingsnaam.

In het atelier werkten nooit meer dan twee mensen voltijds; voor hulptaken werd af en toe een beroep gedaan op parttime medewerkers. In dit opzicht bevindt het merk zich op de grens tussen artisanale productie en fabrieksmatige organisatie. William Ashton-Taylor overleed op 16 september 2009. De productie wordt voortgezet door Jimmy Craig, die in zijn laatste jaren met hem samenwerkte; de pijpen die Craig maakt, dragen naast de standaardstempels vaak ook het teken "JC".