DR's met het Duke Street-stempel: classificatie in Dunhill's eerste decennium

DR's met het Duke Street-stempel vormen de vroegste generatie van Dunhill-pijpen. In deze periode, waarin jaarcodes nog niet werden gebruikt, is de vermelding van het adres op de steel de belangrijkste manier om een kop te dateren; ook het DR-stempel, de aanduiding van de hoogste kwaliteit, wordt voor het eerst in deze jaren gezien.

De datumwaarde van het adresstempel

De tabakswinkel van Alfred Dunhill werd in 1907 geopend aan Duke Street, in de wijk St James's in Londen. Aangenomen wordt dat het merk in 1910 begon met het produceren van zijn eigen pijpen. De producten uit deze eerste jaren dragen op de steel, naast het opschrift DUNHILL, de vermelding DUKE ST. S.W. Volgens de overlevering werd deze vermelding in oktober 1918 verlaten en vervangen door LONDON. Het Duke Street-stempel plaatst een pijp dus op zichzelf tussen 1910 en eind 1918, en geldt als de betrouwbaarste dateringsaanwijzing uit deze periode. Omdat de enige gladde afwerking van het merk in diezelfde jaren Bruyere was, verschenen alle rechtgenerfde exemplaren uit deze periode ook met die afwerking.

DR- en puntmarkeringen

Het DR-stempel was gereserveerd voor koppen met een nerf die van begin tot eind recht doorloopt (straight grain) en gaf de hoogste productieklasse aan. Om de niveaus binnen deze groep te onderscheiden, werden kleine vierkante puntjes rond het opschrift op de steel geplaatst; of het puntje vóór of na de adresvermelding kwam, en aan welke kant van het opschrift DUNHILL, bepaalde het niveau. Volgens beoordelingen gebaseerd op catalogi en verzamelingsoverzichten werden tot medio jaren 1920 drie niveaus gebruikt, waarna een vierde, hoger niveau werd toegevoegd. De gedetailleerde uitsplitsing van de niveaus wordt behandeld in het artikel het vierkante stempel op vooroorlogse Bruyere DR's.

Er zijn ook exemplaren gedocumenteerd die buiten dit systeem vallen. Er zijn enkele Duke Street DR's met een ovaal in plaats van vierkant puntje bekend, waarvan het puntje bovendien op een ongebruikelijke plaats is aangebracht. Of dit verschil een bewuste onderscheiding was of een afwijking in de atelierpraktijk, kon niet worden vastgesteld; ook auteurs die over het onderwerp schrijven, geven aan dat er geen documentaire basis voor is gevonden.

Het lot van gebrekkige koppen

Onder de vroeg gedateerde rechtgenerfde exemplaren zijn er stukken waarvan de nerf buitengewoon is, maar waarvan het oppervlak toch een haarfijn scheurtje of een natuurlijke zandvlek vertoont. In de jaren dat het merk nog een klein bedrijf was, gebonden aan één winkel, was het niet eenvoudig om zo'n kop volledig af te schrijven; in het daaropvolgende decennium raakte het uitsorteringssysteem geïnstitutionaliseerd. Dunhill bracht gebrekkige koppen eerst onder afzonderlijke stempels op de markt, en volgens de overlevering werd hiervoor begin jaren 1920 het merk Parker ingezet. Ook de door zandstralen verkregen Shell-afwerking, die in 1917 werd gepatenteerd, bood een tweede uitweg; maar deze optie was niet voor elke kop geschikt, omdat een dunwandige kamer zich niet leent voor zandstralen.