Dunhills Canadian-pijpen met Lange Steel: ES, ODA 850 en 851

Dunhills Canadian-pijpen met lange steel komen in de oude vormtabel van het merk voor onder de letters ES, en in de naoorlogse ODA-reeks onder de nummers 850 en 851. Alle drie combineren ze een dunne, ovaal doorsnijdende, langwerpige steel met een middelgrote kop, en van veraf zijn ze nauwelijks van elkaar te onderscheiden. De reden dat dit drietal in de verzamelliteratuur onder een apart kopje wordt behandeld, is echter niet hun gelijkenis, maar het feit dat elk van de drie codes, naast de gebruikelijke maat, ook een zeldzaam gezien, veel langere-stelen-versie kent.

Details die de Drie Codes van Elkaar Onderscheiden

Bij de gebruikelijke ES bedraagt de steel, vanaf de achterkant van de kop tot waar de steel begint, ongeveer zeven en een half centimeter, en de steel heeft een platte ovale doorsnede. Bij 850 en 851 begint de steel juist dikker aan de kopzijde en versmalt hij naar de steel toe; bij beide is de steel conisch-ovaal gesneden. Omdat de steel van 851 opvallend lang is, wordt ook de totale lengte van de pijp groter: een Shell 851 uit 1963 overschrijdt 19 centimeter, terwijl een Root Briar 850 uit 1964 ongeveer 16,6 centimeter is. Van 851 is in elke vorm slechts een zeer klein aantal bekend. De derde Canadian in de reeks, de 845, is de meest voorkomende Canadian binnen de ODA-lijn en heeft werkelijk een grote kop; de steel meet meestal tussen zeven en acht en een half centimeter, en een Shell-exemplaar uit 1973 overschrijdt in totale lengte 17 centimeter. Binnen de Canadian-familie werd de kleinere tegenhanger van de ES geproduceerd onder de code EC; de lengte van een Shell EC uit 1964 werd gemeten tussen veertien en vijftien centimeter.

Een Steel van Tien Centimeter

Voor bijna elk jaar waarin de ES werd geproduceerd, zijn er sporadische exemplaren geregistreerd met een steel van 10 tot 11,5 centimeter; de langst gedocumenteerde steel meet ongeveer 11,3 centimeter. De meeste bekende stukken dateren uit de jaren vijftig en zestig. Het gaat dus niet om een vormwijziging die in een bepaald jaar werd toegepast en daarna weer werd verlaten, maar om een maat die gedurende een halve eeuw met tussenpozen terugkeerde. Dezelfde zeldzame lange stelen komen ook voor bij 850 en 851; bij 845 is echter geen exemplaar in deze maat bekend, de langste voor deze code gemelde steel meet ongeveer negen en een half centimeter. Een Canadian met een lange steel vereist een groter en gaaf briarblok dan gebruikelijk; als er ergens langs de steel van het blok een scheur of zandholte optreedt, wordt het hele stuk afgekeurd. Hoe de lange steel, hoewel hij nooit tot de standaardlijn is gaan behoren, onder dezelfde vormcode kon blijven bestaan, is niet uitgelegd in de fabrieksdocumentatie; het onderwerp wordt onder verzamelaars besproken sinds John C. Loring in 2001 de bekende exemplaren verzamelde.

De Levensduur van de Codes

Het merk maakt sinds de jaren tien Canadians; hoewel de kop van de ES in de jaren twintig wat groter werd, bleef het algemene uiterlijk van de pijp gedurende een halve eeuw grotendeels ongewijzigd. De letter- en kortnummercodes die Dunhill tot halverwege de jaren zeventig gebruikte, waren zo geordend dat elke code overeenkwam met precies één vorm; zelfs of de steel conisch of zadelvormig gesneden was, vereiste een aparte code. De betekenis van ES is niet met zekerheid bekend; de meest gangbare lezing is "extended shank", dus verlengde steel. Volgens de gegevens werd de ODA-reeks, met drie cijfers beginnend met 8, in 1950 geïntroduceerd en bestond uit vormen die duidelijk groter waren dan de standaardmaten van het merk; voor details over de reeks zie het artikel Vroege Dunhill OD-pijpen. Van de drie Canadians in de reeks is de 850 een van de weinige ODA's die worden afgebeeld in de groothandels-/exportcatalogus van het merk uit 1968. Rond 1975, met de overgang naar het vijfcijferige systeem dat lengte, steeltype en kopvorm in één code samenvoegde, raakte de ES buiten gebruik; ook de vormen 850 en 851 verdwenen grotendeels.