Miscoipipes (Dimitry Miscoi)

Miscoipipes is de naam van het handgemaakte-pijpenatelier dat de Canadese maker Dimitry Miscoi in zijn eentje runt. Het atelier werd in 2014 als hobby opgericht en de naam begon pas na een testperiode van enkele jaren bekend te raken in pijpkringen. Er wordt aangegeven dat Miscoi het pijpenmaken naast zijn hoofdberoep voortzet, waardoor de productie kleinschalig blijft; volgens de registers overschrijdt de jaarlijkse productie niet meer dan enkele tientallen stukken.

Materiaal en vakmanschap

Het korpusmateriaal van het atelier is overwegend Italiaanse briar. Miscoi neemt de blokken die hij koopt niet meteen op de bank; hij heeft er een methode van gemaakt om de briar minstens enkele jaren te laten rijpen voordat hij ze bewerkt, en hij zegt in zijn opslag voorraden te hebben die al tientallen jaren wachten. Deze discipline van wachten vertraagt het productietempo, maar vermindert het risico op scheuren en vervorming. Naast briar worden ook korpussen gemaakt van bogeiken (duizenden jaren in moeras bewaarde eik) en olijfhout. De mondstukken worden met de hand gesneden uit Duits eboniet of uit Cumberland.

Voor versiering en overgangsringen worden gestabiliseerde organische materialen gebruikt: mammoetivoor, hoorn, exotische schaalvruchtpitten en diverse houtsoorten. Ook exemplaren met bamboesteel maken deel uit van het repertoire; het algemene kader van deze techniek wordt behandeld in het artikel bamboesteel. De vergelijking van mondstukmaterialen wordt behandeld in het artikel mondstukmaterialen.

Wat de oppervlakteafwerking betreft, is het zwaartepunt de laatste jaren verschoven naar zandstralen. De reden hiervoor is praktisch: het wordt steeds moeilijker om briar met vlekkeloze aders te vinden, geschikt voor een gladde afwerking. Miscoi's doel op dit gebied is een diepe, scherpe textuur te bereiken die doet denken aan de oude Dunhill-zandstralingen. Wat betreft de interne engineering wordt aangegeven dat twee punten voorrang krijgen: een open trekkanaal en een mondstukpunt die geschikt is voor zowel rokers die bijten als rokers die de pijp met de hand vasthouden.

De oprichting van het atelier

Miscoi's relatie met de pijp begint eerst als roker, later als verzamelaar; er wordt vermeld dat hij sinds 2003 pijp rookt en de voorkeur geeft aan Engelse mengsels en aan Virginia- en Virginia-Perique-mengsels. Dat hij zich na zijn studie ging toeleggen op het verzamelen en restaureren van oude pijpen, kan worden gezien als de eerste stap richting het maakwerk.

Het keerpunt is begin 2014. Nadat hij een tijdlang een internetforum voor pijpenmakers had gevolgd, verwerft hij een reeds voorgeboord briar-setje en werkt hij zijn eerste pijp af met uitsluitend vijl en schuurpapier. Tevreden met het resultaat, verkoopt hij een deel van zijn verzameling om briarblokken, ebonieten staven en basisgereedschap aan te schaffen; zo wordt het atelier stukje bij beetje opgebouwd. Dat hij de pijpen die hij in deze jaren maakte, zelf rokend uitprobeerde, stelde hem in staat de afmetingen en de geometrie van het interne kanaal aan te passen aan zijn eigen ervaring. Volgens de registers wisselden de eerste Miscoipipes-exemplaren in 2018 van eigenaar, waarna, na positieve reacties, de bestellingen regelmatig werden.

Stempel en classificatie

De pijpen worden gestempeld met het eigen logo van de maker. Een onderscheidende houding van het atelier is dat het geen kwaliteitsclassificatie hanteert: omdat Miscoi vindt dat alleen de stukken die hij het beste acht het atelier mogen verlaten, deelt hij zijn pijpen niet in klassen in. Deze houding wordt beschouwd als een voorkeur die steeds gebruikelijker wordt in kleinschalige eigentijdse ateliers.