Loewe-pijpen dateren

Het dateren van Loewe-pijpen betekent niet het jaartal van een stempel aflezen, maar meerdere aanwijzingen op elkaar leggen om tot een periode te komen. De firma heeft in geen enkele periode een stempel gebruikt dat rechtstreeks het productiejaar van de pijp aangeeft. De overgebleven aanknopingspunten zijn de opmaak van de steelstempels, de aan- of afwezigheid van een serienaam, het feit dat de vormnaam op het onderoppervlak plaats maakte voor een driecijferig nummer, en bij exemplaren met een zilveren ring het keurmerk. De algemene geschiedenis van het merk wordt behandeld in het artikel Loewe & Co.

Opmaak van het stempel

De klassieke opstelling is over drie oppervlakken verdeeld: aan de linkerkant in een ovaal kader "L&Co.", aan de rechterkant "Loewe London W.", en op het onderoppervlak de vormnaam. Vooral bij pijpen bestemd voor export wordt op het onderoppervlak bovendien de tekst "Made in England" binnen een cirkel toegevoegd. Deze opstelling veranderde tientallen jaren lang nauwelijks noemenswaardig; dat is ook de belangrijkste reden waarom het dateren zo lastig is.

De onderscheidende laag is de tweede regel aan de linkerkant. Bij vroege pijpen is er niets onder het ovale logo; de firma gebruikte in die jaren nog geen benoemd kwaliteitsniveau. Met de toevoeging van de namen Centurion, Original en Old English ontstaat aan de linkerkant een stempel met twee regels. Het jaar waarin deze namen werden geïntroduceerd loopt in de bronnen uiteen: de ene bron noemt 1955, een andere die zich baseert op stempelarchieven geeft een periode tussen 1956 en 1964. Beide bronnen zijn het erover eens dat pijpen van vóór 1920 geen serienaamstempel dragen. De namen Standard, Spigot en Mounted werden later aan de lijst toegevoegd; een pijp met een van deze namen dateert uit een latere periode.

De hogere kwaliteitsniveaus vallen buiten deze opzet. De stempels Extra Grain, Straight Grain en Special Grain nemen op het onderoppervlak de plaats in van de vormnaam; daaronder blijft alleen de herkomstaanduiding binnen een cirkel over. Volgens één bron staan deze drie namen in deze volgorde van hoog naar laag, maar omdat deze kwaliteitsniveaus in zeer kleine aantallen werden geproduceerd, is de volgorde niet met onafhankelijke bronnen bevestigd.

Van vormnaam naar nummer

Het bruikbaarste breukpunt is het verdwijnen van de vormnaam op het onderoppervlak. Loewe duidde zijn vormen lange tijd niet met een nummer aan, maar met namen uit de Engelse vormcatalogus; vanaf een bepaald jaar werden deze vervangen door driecijferige nummers die met een negen beginnen. De meest klassieke vorm, de billiard, draagt bijvoorbeeld het nummer 910. Voor het jaartal van deze overgang geven bronnen uiteenlopende momenten tussen 1960 en 1967, en er wordt ook vermeld dat beide systemen enige tijd naast elkaar in gebruik waren. Omdat de genummerde opzet in de daaropvolgende periode werd voortgezet, wordt een pijp met een driecijferig nummer als laat beschouwd; een pijp met een vormnaam wordt daarentegen aan een vroegere periode toegeschreven. Net als bij de datering van Comoy's is het hier niet één aanwijzing maar de kruising van aanwijzingen die tot een resultaat leidt.

Zilveren ring en keurmerk

Het meest betrouwbare houvast is zilver. In het Engelse stelsel toont de lopende leeuw het sterlinggehalte, de luipaardkop de keuringskamer van Londen, en de letter het jaar waarin het keurmerk werd geslagen; de jaarletter was tot 1999 een verplicht onderdeel. Omdat spigot, dat bij Loewe ook een eigen serienaam heeft, exemplaren met een zilveren ring relatief vaak maakt, werkt deze methode hier voor veel van zijn tijdgenoten beter dan elders. Naar verluidt bleef het atelier dat in de latere periode het zilverwerk van de groep uitvoerde, de ringen naar de keuringskamer sturen; daardoor kunnen ook de nieuwste pijpen aan de hand van het stempel worden gedateerd.

Verwarrende details

Omdat de stempelmatrijzen bij een eigendomsoverdracht ongewijzigd bleven, is het niet mogelijk een pijp uitsluitend op basis van de tekst in perioden in te delen. Ook het jaar van overname is in de bronnen niet op één datum vastgesteld: één versie zegt dat Civic de firma in 1920 overnam, terwijl de eigenlijke omslag die het karakter van de productie veranderde rond 1964 plaatsvond; andere bronnen vermelden slechts "vóór 1960". De Cadogan-periode, waarin het merk samen met GBD en Comoy's onder één dak werd gebracht, is duidelijker: de overgang van de registratie naar deze groep wordt aangeduid als 1979. Dat op de pijpen uit deze periode de herkomststempel binnen een cirkel volgens het Comoy's-model werd geslagen, geldt als een praktische manier om late exemplaren te herkennen. Het merk heeft ook tweede-kwaliteitsnamen: in de vroege periode Haymarket met een tweecijferig vormnummer, in latere jaren het stempel Beefeater. Pijpen met deze stempels worden niet als Loewe beoordeeld, maar als tweede-kwaliteitslijn.