Dunhill-datering vóór de jaarcode (1907-1921)

Dunhill-datering vóór de jaarcode is het werk om pijpen te plaatsen die zijn gemaakt vóór 1921, het jaar waarin het merk begon een klein jaarcijfer op de schacht te stempelen. In deze periode geeft geen enkel teken op zichzelf het jaar aan; de stadsregel, het patentnummer, de naam van de oppervlaktebehandeling en de opstelling van de letters worden samen gelezen. Het resultaat is meestal niet één enkel jaar, maar een marge van twee of drie jaar. 1921 en de periode daarna, toen het jaarcijfer in gebruik kwam, worden behandeld in een apart artikel.

De fasen van de productie

Alfred Dunhill opende in 1907 een kleine tabakszaak aan Duke Street in de wijk St James's. In de eerste jaren werden alle pijpen in de winkel bij andere ateliers besteld; bij deze exemplaren zou de vormnummering tussen 1 en 30 zijn gebleven. Vanaf 1910 kwam een deel van de productie in eigen handen van het merk, maar de koppen bleven lange tijd in Frankrijk worden gedraaid. Pas in 1920 werd ook de laatste stap van het pijpenmaken naar Londen overgebracht. Daarom is het misleidend om een pijp uit de periode 1910-1919 zonder meer als "Engels gemaakt" te beschouwen: de kop werd in Frankrijk gevormd, de pijp werd in Londen afgewerkt.

Twee andere kenmerken uit de tussenperiode geven eveneens een datering. De witte stip boven op de steel wordt voor het eerst als merkteken gezien in 1912; een deel van de overzichten trekt de datum naar 1915 en verklaart de stip als een aanduiding van welke kant van de steel boven moet liggen. Omdat beide verhalen niet overeenstemmen, geldt de witte stip op zichzelf niet als een zekere grens. Het gezandstraalde Shell-oppervlak werd in 1917 toegevoegd; datzelfde jaar zou ook beperkt gebruik zijn gemaakt van funderoot (briar) uit Calabrië.

Stadsregel en letteropstelling

De betrouwbaarste indicator uit deze periode is het merkvlak van de schacht. Van 1910 tot het najaar van 1918 werd onder DUNHILL de tekst DUKE ST. S.W. gestempeld. In de laatste maanden van 1918 nam LONDON de plaats van de onderste regel in, en deze indeling bleef gehandhaafd tot 1951; omdat een deel van de bronnen de verandering in november en een ander deel eind oktober plaatst, staat de exacte dag niet vast.

Ook de letteropstelling van de LONDON-regel verkleint de marge. In de vroegste exemplaren, dus uit 1918, hebben beide regels dezelfde lengte: de "D" van DUNHILL staat precies onder de "L" van LONDON. Toen het stempel eind mei 1919 opnieuw werd gesneden, veranderde het beeld; in het vanaf juni gebruikte nieuwe ontwerp strekt de onderste regel zich uit over de breedte van de bovenste boog, waarbij de letters "L" en "N" de uitlijning van de buitenste "D" en "L" overschrijden. Een waarschuwing is hierbij op zijn plaats: volgens overlevering hebben de jubileumedities van 1985 en 2007 pijpen uit 1910 samen met hun stempel opnieuw uitgebracht, zodat niet elke pijp met de tekst DUKE ST. S.W. uit de vroege periode stamt.

Patentnummers en aanvullende stempels

Aan de andere kant van de schacht bevindt zich meestal een verwijzing naar een patent. Het Britse patent nr. 5861/12 voor de uitneembare binnenbuis werd in 1912 aangevraagd en in 1913 verleend; het patent nr. 116989/17 voor de flens die de buis in de schacht houdt, werd in 1917 aangevraagd en in 1918 gepubliceerd. Bij pijpen die voor de export bestemd waren, is de Amerikaanse tegenhanger van dezelfde uitvinding te lezen als PATENTED MARCH.9.15. Toevoegingen als "patent aangevraagd" naast het nummer verkleinen de marge nog verder: samen met 5861/12 wijst het naar 1917, samen met de Amerikaanse verwijzing naar de periode 1918-1920.

De laatste laag bestaat uit kwaliteits- en oppervlakteletters. De "A" in de Bruyere-serie werd vóór 1923 zowel binnen een cirkel als los gestempeld, en daarna werd de cirkel volledig weggelaten; tussen juni en oktober 1918 werd direct na de letter een kleine ronde stip geplaatst. De op rechte-nerf koppen sinds uiterlijk 1915 gebruikte DR, de H.W die handmatig vormen aanduidt, en de LB die in de laatste maanden van de oorlog opdook, zijn de overige tekens uit deze periode; dat LB staat voor "large billiard" berust op slechts één enkele bron. Details hierover zijn samengebracht in het artikel aanvullende Dunhill-stempels.