Dunhill Cigars: de Sigarentak van een Pijpenmerk

Dunhill Cigars is de benaming voor de sigarentak van het Londense bedrijf Alfred Dunhill, dat bekendstaat om pijpen en pijptabak. De relatie van het bedrijf met de Havanna-sigaar gaat terug tot het begin van de twintigste eeuw, maar een sigaar die rechtstreeks de naam "Dunhill" droeg, kwam pas halverwege de jaren tachtig in de schappen en verdween binnen tien jaar alweer uit de geschiedenis. De merknaam berust in de tabaksproducten tegenwoordig bij een andere groep.

De Vroege Band met Havanna

De tabakswinkel die Alfred Dunhill in 1907 aan Duke Street in Londen opende, werd al snel bekend om zijn eigen mengsels en zijn pijpen met witte stip. Aan de sigarenkant was de rol van het bedrijf lange tijd niet die van producent, maar van selecteur: vóór de Cubaanse Revolutie werden met veel Havanna-fabrieken distributieovereenkomsten gesloten, en formaten die uitsluitend bij Dunhill verkrijgbaar waren, werden onder de naam "Selección Suprema" verkocht. In de merkgeschiedenis wordt ook herhaaldelijk vermeld dat George VI en Winston Churchill onder de klanten werden genoemd, wat het aanzien van de winkel versterkte.

Drie Exclusieve Merken na de Revolutie

Na 1959 veranderde de gesprekspartner, maar de band werd niet verbroken; de overeenkomsten werden voortaan gesloten met het staatsmonopolie Cubatabaco. Volgens de overlevering werd het exclusieve recht op drie merken aan Dunhill toegewezen, elk gebonden aan een aparte Havanna-fabriek. Don Cándido, gemaakt in de fabriek Briones Montoto (het voormalige Romeo y Julieta), was de oudste van de drie; het merk werd in 1935 opgericht door Cándido Vega Díaz. Don Alfredo, afkomstig uit de fabriek José Martí (het voormalige H. Upmann), ontstond in de jaren zestig en ontleende zijn naam aan de oprichter van het bedrijf. De geschiedenis van La Flor del Punto, geproduceerd in de fabriek Partagás, is het minst duidelijk; men neemt aan dat het merk in de jaren zeventig ontstond. Het woord "punto" betekent in het Spaans "punt", wat samenvalt met het witte-stipembleem dat ook op de exclusieve sigarenbandjes van Dunhill werd gebruikt; of dit een bewuste keuze was, staat niet vast.

De Cubaanse Sigaar met de Naam Dunhill

De sigaar die de naam Dunhill droeg, kwam in 1984 in de verkoop: eerst in Dunhill-winkels in tien landen, later in bijna dertig landen. Er waren acht handgemaakte formaten: naast de Cabinetta in robusto-formaat en de Estupendos in churchill-formaat waren er ook de Havana Club, een presidente van meer dan drieëntwintig centimeter, de lange panetela Atado, de lonsdale Malecon, de corona Mojito, en de Tubo en Veradero. Er waren nog enkele namen die wel in de catalogus stonden maar nooit werden geproduceerd. De overeenkomst werd in 1982 ondertekend; volgens de overlevering waren de onderhandelingen in 1977 begonnen.

Wat de levensduur van de reeks bekortte, was de concurrentie. Cubatabaco produceerde in dezelfde periode ook het andere exclusieve label in het topsegment, namelijk Davidoff, en had geen zin partij te kiezen in de marktstrijd tussen de twee tabakshandelaren. In welk jaar de overeenkomst precies afliep, wordt in de bronnen verschillend weergegeven: sommige noemen 1989, andere 1991. Wat onveranderd blijft, is dat het contract niet werd verlengd.

Na Cuba en de Overdracht van het Merk

Voordat de breuk definitief werd, had Dunhill de Canarische Eilanden, de Dominicaanse Republiek en Honduras al overwogen voor de productie; in de jaren daarna werden reeksen met niet-Cubaanse tabak in deze twee landen vervaardigd. Uiteindelijk trok het bedrijf zich volledig terug uit de sigarenbranche en droeg het het recht om de naam op tabaksproducten te gebruiken over.

Deze overdracht maakt deel uit van een grotere splitsing binnen de bedrijfsstructuur. In 1967 ging het merendeel van de aandelen van Alfred Dunhill over naar Carreras Tobacco Company; in de daaropvolgende jaren gingen de tabaks- en de luxegoederentak elk hun eigen weg. Tegenwoordig valt de pijpen- en luxegoederentak onder Richemont, terwijl de tabaksproducten, inclusief de tabaksmengsels, onder British American Tobacco vallen, dat in 1999 Rothmans International overnam. Dat dezelfde naam bij verschillende producten aan verschillende eigenaren toebehoort, vormt voor verzamelaars die de merkgeschiedenis proberen te volgen een blijvende bron van verwarring; iets vergelijkbaars is ook te zien bij onder licentie in Duitsland geproduceerde dozen.